Δ. Σολωμού:"Ο Πειρασμός" (Ελεύθεροι Πολιορκημένοι, Γ΄ Σχεδίασμα. Απόσπασμα 6)

  Ξεκινώντας ως απληροφόρητος αναγνώστης να διαβάσεις ένα ποίημα με τίτλο «Ο Πειρασμός»,  οι λογικές σου αναμονές είναι ότι θα διαβάσεις για κάποιο  θεολογικό θέμα που σχετίζεται με τον  Αδάμ ή τον Άγιο Αντώνιο ή για κάποια ωραία και ερωτική γυναίκα που σκορπά στο διάβα της πόθο, θαυμασμό, κι ανομολόγητες επιθυμίες, σαν την Ελένη- καληώρα- στην «Τειχοσκοπία». Και τελικά διαβάζεις ένα ποίημα με θέμα τη φύση… Τι πήγε λάθος?

Αγαπησιάρικα ποιήματα από το Β1 Γυμνασίου Παραδεισίου

Με μια... αγαπησιάρικη τάξη, όπως η Β' Γυμνασίου Παραδεισίου, δεν θα μπορούσαμε παρά να εξ-αντλήσουμε την θεματική ενότητα της Αγάπης στο μάθημα των Κειμένων Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Η αγάπη βέβαια ούτε διαβάζεται ούτε αναλύεται ή σχολιάζεται. Γι' αυτό πέρα από τα ποιήματα και τα πεζά που μας απασχόλησαν εντός της τάξης, ακούσαμε τραγούδια, παίξαμε, ζωγραφίσαμε και φυσικά γράψαμε για την αγάπη σε όλες τις μορφές: ερωτική, φιλική, μητρική/πατρική, την αγάπη προς τον συνάνθρωπο, προς τα ζώα, προς τη φύση, προς τον εαυτό μας. Την ανιδιοτελή και άνευ όρων, τη δοτική και γεμάτη συναισθήματα, την ήρεμη ή τη θυελλώδη, τη βαθιά, τη μοναδική.

"Τι είναι η πατρίδα μας;" - Γιάννης Πολέμης

  Μην σε ξενίζει, φίλε αναγνώστη, που λέω  τον Πολέμη  Γιάννη. Ίσως είναι που άμα λέω τον Ρίτσο έτσι, όλοι Γιάννηδες είναι. Ίσως είναι που έχω συνδυάσει μόνο τον Μελισσανίδη με το Ιωάννης ή ίσως ήρθε το φάντασμα του Ψυχάρη στον ύπνο μου, μ' άρχισε τις κατακεφαλιές κι έπαθα καμιά διάσειση... Αλλά μπορεί και να είναι για να κρύψω την αμηχανία μου που ανέλπιστα ασχολούμαι με το συγκεκριμένο ποίημα.

(Ξανα) 'Ηρθεν η ώρα κι ο καιρός - Ερωτόκριτος, Ε, 767-818. Του Βιτσέντζου Κορνάρου

  Για πολλοστή φορά το ιστολόγιο ασχολείται με τον αγαπημένο μας "Ερωτόκριτο" του Βιτσέντζου Κορνάρου, το εμβληματικό έργο της Κρητικής Λογοτεχνίας.  Και για δεύτερη φορά σχολιάζει  το ανθολογούμενο στα "Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, Α' Λυκείου " απόσπασμα με "τίτλο" [Ήρθεν η ώρα κι ο καιρός]...

Καλότυχα είναι τα βουνά (Δημοτικό τραγούδι)

     Μια ματιά στο γεωγραφικό ανάγλυφο της χώρας θα δείξει ότι το μεγαλύτερο μέρος αυτής εμφανίζει ένα συγκεκριμένο, τυπικό σχήμα.

Συνεντεύξεις με τα πρόσωπα της Ιλιάδας.

Πολλά πρόσωπα στην Ιλιάδα! Και πολλά γεγονότα! Ήδη από την πρώτη ραψωδία γίνεται χαμός από θεούς και θνητούς, από τσακωμούς και παρακαλετά, από εκνευρισμούς, κλάματα και μεσολαβήσεις! Οι μαθητές του Β1 Γυμνασίου Παραδεισίου αναλαμβάνουν να ξεκαθαρίσουν λίγο το τοπίο, παίρνοντας συνέντευξη από τους ιλιαδικούς ήρωες...

Ο φόβος και ο τρόμος!

Κι αφού στην τάξη διαβάσαμε τα Φαντάσματα της Μαρίας Ιορδανίδου, αποφασίσαμε να γράψουμε για τα δικά μας φαντάσματα είτε για άλλες τρομακτικές ιστορίες με αστείο ή όχι τέλος.

Κωστής Παλαμάς (1858 -1943)

    Ο Παλαμάς είναι ο Τζίμι Χέντριξ της ελληνικής λογοτεχνίας. Σήμερα μπορεί να  αρέσει ή να μην αρέσει και ίσως κάποια από αυτά που έκανε να μπορεί να τα αντιγράψει ακόμα κι ένας μέτριος κιθαρίστας. Αυτό το σήμερα ωστόσο θα ήταν διαφορετικό, αν δεν υπήρχε... Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τον Παλαμά! (και για να λέει κάτι τέτοιο κάποιος που δεν του πολυαρέσει, μάλλον καλός θα ήταν...)

Παράδοση και μοντερνισμός στην ελληνική ποίηση

   Ο  αρχικός σκοπός αυτής της ανάρτησης ήταν να συγκεντρώσω κάπου  όλους μαζί τους συνδέσμους προς αναρτήσεις του ιστολογίου οι οποίες σχετίζονται με λογοτεχνικά ρεύματα, Έλληνες ποιητές, λογοτεχνικές σχολές και άλλα χρειαζούμενα για την ενότητα "Ποίηση: Παράδοση και μοντερνισμός" της Λογοτεχνίας της Α' Λυκείου, επειδή στις εν λόγω αναρτήσεις  δεν υπήρχε χώρος, ώστε να προσθέσω την σχετική ετικέτα, και η παρόμοιας θεματολογίας σελίδα του ιστολογίου έχει ευρύτερο περιεχόμενο  ... Στην πορεία σκέφτηκα να γράψω κι ένα κειμενάκι (Ναι, καλά! Την Άρτα και τα Γιάννενα έγραψα πάλι... ) για να μην είναι "ορφανοί"...

Ελισάβετ Μουτζάν: Αυτοβιογραφίες

Δεν είναι λάθος ο πληθυντικός στον τίτλο... Μία ήταν η Ελισάβετ Μουτζάν κι, απ' όσο ξέρουμε, μια ζωή έζησε κι αυτήν κατέγραψε στην αυτοβιογραφία της. Τι θα γινόταν, όμως, αν υπήρχαν πολλές άλλες Ελισάβετ Μουτζάν στον κόσμο αυτό; Που έζησαν σε διαφορετικό χρόνο ή τόπο από την πραγματική αλλά είχαν την ίδια ανάγκη να γράψουν για τη ζωή τους; Οι μαθητές του Γ2 Γυμνασίου Παραδεισίου φαντάστηκαν πώς θα μπορούσε να είναι η αυτοβιογραφία της Μουτζάν αν η Μουτζάν δεν ήταν αυτή που ήταν!
Μπερδευτήκατε; Διαβάστε τα κείμενα των παιδιών και όλες οι απορίες σας θα λυθούν!

Νεοκλασικισμός

Εν όψει της ενασχόλησης με την ποίηση για τη Λογοτεχνία της Α΄Λυκείου, παρατήρησα ότι το ιστολόγιο δεν έχει αναφερθεί καθόλου στον νεοκλασικισμό. Στη λογοτεχνία τουλάχιστον, εφόσον θεωρώ ότι την τέχνη γενικότερα την καλύπτει η εργασία της Κατερίνας, παλιάς μου μαθήτριας στο Γυμνάσιο Αφάντου, την οποία (την εργασία, όχι την Κατερίνα) μπορείτε να βρείτε εδώ...

Το "τέλος" του Ερωτόκριτου...

Όχι αυτό που έγραψε ο Βιτσέντζος Κορνάρος αλλά αυτό που έδωσε το Γ1 Γυμνασίου Παραδεισίου. Επειδή όλα τα παραμύθια τελειώνουν με τον γάμο των δύο ερωτευμένων ηρώων, τα παιδιά φαντάστηκαν τι θα μπορούσε να ακολουθεί μετά τον γάμο του Ερωτόκριτου και της Αρετούσας, μετά από αυτό το "Ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα"...

Ο Μικρός Πρίγκιπας και η αλεπού. Και μια ανάρτηση!

Για να ξεκινήσει αγαπησιάρικα η καινούρια χρονιά, η πρώτη ανάρτηση του 2013 αφορά ένα από τα πιο αγαπημένα παραμύθια μικρών (και κυρίως) μεγάλων, μια ιστορία που σε ταξιδεύει σε άλλους πλανήτες αλλά σε ταξιδεύει και μέσα σου. 

Το τελευταίο τραγούδι της ημέρας ή το τραγούδι της τελευταίας μέρας;

Σε κάθε περίπτωση τελευταίο...

Κ. Π. Καβάφη, "Φωνές": ανάλυση και στοχασμοί

Κάθε χρόνο περιμένω ανυπόμονα να φτάσει η ώρα για να επεξεργαστούμε κάποιο καβαφικό ποίημα στην τάξη. Είναι που έχω αναπτύξει με τη γραφή του Καβάφη μια ιδιαίτερη σχέση και κάθε φορά που συναντώ ένα κείμενό του, την αναθερμαίνω και τη βαθαίνω. Το καλύτερο, βέβαια, είναι που στο ταξίδι αυτό έχω συνοδοιπόρους τα παιδιά: έτσι, κάθε πορεία είναι διαφορετική από την προηγούμενη, ανεπανάληπτη και ξεχωριστή... 

Αφού, λοιπόν, συγκεντρώσαμε στοιχεία για τη ζωή του ποιητή, οι μαθητές αναζήτησαν και διάβασαν διάφορα ποιήματά του σημειώνοντας τους στίχους που τους έκαναν εντύπωση. Έτσι, όταν τελικά φτάσαμε στην ανάλυση του ποιήματος Φωνές, η καβαφική έκφραση δεν τους φάνηκε ούτε ξένη ούτε ανοίκεια ούτε καν μακρινή...

Ιστορίες καθημερινής τρέλας, Επέκταση. "Φόνισσα" και "Ιζαμπέλα Μόλναρ"

Αυτή η ανάρτηση  σκοπό έχει να κατευθύνει στις πραγματικές αναρτήσεις (εδώ το 1ο μέρος κι εδώ το 2ο)  κι εξυπηρετεί πρακτικούς μόνο σκοπούς. (Δεν με αφήνει o blogger να βάλω όσες ετικέτες θέλω...)

Το τραγούδι της ημέρας. Πρωινό τσιγάρο.

Ο θάνατος είναι πολύ περίεργη κατάσταση. Είναι η ύστατη στιγμή να συνειδητοποιήσεις. Ότι δεν θα υπάρξουν άλλες στιγμές.

Ιστορίες καθημερινής τρέλας, μέρος 2ο: "Η φόνισσα " (Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη) και "Το φονικό της Ιζαμπέλας Μόλναρ" (Δημήτρη Χατζή)"

   Στην προηγούμενη ανάρτηση αναφερθήκαμε στις ομοιότητες ανάμεσα στα δυο κείμενα, τη "Φόνισσα" του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και το "Φονικό της Ιζαμπέλας Μόλναρ", και στο πώς τα διαφοροποιεί η επιλογή διαφορετικού τύπου αφηγητή. Τέλος, διαπιστώσαμε ότι τα κοινωνικά πλαίσια σε κάθε κείμενο είναι διαφορετικά για τις γυναίκες και εντάξαμε την Φραγκογιαννού στο δικό της κοινωνικό πλαίσιο. Στην ανάρτηση αυτή θα αναφερθούμε κυρίως στην Ιζαμπέλα Μόλναρ. Να υπενθυμίσω ότι ουσιαστικά πρόκειται για μια ανάρτηση, η οποία χωρίστηκε στα δύο για τεχνικούς λόγους, οπότε θα παρακαλούσα όποιον έφτασε μέχρι εδώ να ξεκινήσει την ανάγνωση από την πρώτη.

Ιστορίες καθημερινής τρέλας, μέρος 1ο: "Η φόνισσα" (Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης) και "Το φονικό της Ιζαμπέλας Μόλναρ" (Δημήτρης Χατζής)

"Γυναίκες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης" ήταν ο αρχικός τίτλος αυτής της ανάρτησης (που, μεταξύ μας, "γιοφύρι της Άρτας" θα έπρεπε να ονομάζεται, τόσον καιρό που παλεύω να βρω χρόνο να τη φτιάξω). Δεν θα ήταν ακριβής όμως, καθώς οι συγκεκριμένες γυναίκες ξεπέρασαν κατά πολύ τα πρόθυρα της νευρικής κρίσης...

Pet Shop

Σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα των Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες. Να σας πω τη αλήθεια εγώ τις παγκόσμιες ημέρες δεν τις γουστάρω ιδιαίτερα.

Το τραγούδι της ημέρας:" Διαφορετικοί" - Αερικά και φίλοι. "Διαλέγει" ο Αντώνης Λ.

Λίγο "διαφορετικό" το σημερινό τραγούδι της ημέρας. Χαρά του δασκάλου  και να μαθαίνει από τους μαθητές του.  Κατά καιρούς στην Γλώσσα της Γ' Γυμνασίου (κυρίως) συνοδεύω την συζήτηση του θέματος κάθε ενότητας με κάποια σχετικά τραγούδια. 

Το τραγούδι της ημέρας. Friends.

Η Δέσποινα Π. από το Γ2 του Γυμνασίου Παραδεισίου τιμητικά διαλέγει σήμερα το τραγούδι της ημέρας καθώς έγραψε 20 στο διαγώνισμα της Λογοτεχνίας! (σαν πολλά 20σάρια δε βάζω φέτος; Ή αυτό ή τα παιδιά μου είχαν καλούς καθηγητές Λογοτεχνίας στις προηγούμενες τάξεις; :Ρ)

Κωνσταντίνου Θεοτόκη: "Η τιμή και το χρήμα". Η αγάπη στο τέλος νικά (;)

     «Η  τιμή και το χρήμα» αποτελεί έργο κομβικής σημασίας στη σταδιοδρομία του Κωνσταντίνου Θεοτόκη και ο όρος να ειδωθεί όχι μόνο από την άποψη της σπουδαιότητας αλλά και χωροταξικά, θα λέγαμε, δηλαδή με περισσότερο κυριολεκτική σημασία…  

And the mercy seat is waiting... Θανατική ποινή

Έχω μια υποψία ότι σκοπός αυτής της ανάρτησης είναι να ποστάρω το τραγουδάκι του "αρχηγού", του Νικόλα, του Σπηλιά... 

Το Α2 Γυμνασίου Παραδεισίου ανοίγει... του κουτιού τα παραμύθια

Επιτέλους! Έναν μήνα διαγωνισμάτων και μία γιορτή Πολυτεχνείου μετά, ήρθε η ώρα να δημοσιεύσω τις παραμυθένιες ιστορίες του Α2 Γυμνασίου Παραδεισίου!

"Δε χωράς πουθενά" - Χορωδία Γυμνασίου και Λυκειακών Τάξεων Μεθάνων

Η παλιά παροιμία λέει που λεέι "Μικρή τούφα, καλός λαγός" δεν θα μπορούσε να ταιριάζει καλύτερα κάπου αλλού παρά στα παιδιά της χερσονήσου των Μεθάνων, που ό,τι τους λείπει σε αριθμό τους περισσεύει σε ψυχή και σε πάθος.

Η ευτυχία θα είναι η εκδίκησή μας. Πολυτεχνείο 2012. Γυμνάσιο και Λυκειακές Τάξεις Μεθάνων ( και τζούρα από Αρχάγγελο)

Συνηθίζω πάντα κάτι να γράφω για το Πολυτεχνείο. Φέτος η επετειακή ανάρτηση θα είναι μια "προδημοσίευση", ένα "teaser trailer" από τη Γιορτή που θα κάνουμε αύριο στο σχολείο με  βασικό  μοτίβο τη φράση "Όποιος θυσιάζει στην ελευθερία του για την ασφάλεια του δεν αξίζει την πρώτη και σύντομα θα χάσει και τη δεύτερη"

Της γυναίκας η καρδιά είναι μια άβυσσος. Το γυναικείο φύλο στην ελληνική μουσική

   Η ανάρτηση αυτή είναι κόμβος ανακατεύθυνσης προς τη σελίδα του ιστολογίου με  τίτλο: "Εκείνη. Η γυναίκα στο Ελληνικό τραγούδι." Εγώ βέβαια, θα ξεκινήσω λίγο πιο παλιά.  Ο αυτοκράτορας Θεόφιλος, λέει η Ιστορία - ή, ενδεχομένως, το "Εσπρέσσο" της εποχής μετατραπέν σε Ιστορία - στα

Έγκλημα χωρίς τιμωρία: "Πίστομα" - Του Κωνσταντίνου Θεοτόκη

  Λίγο πριν δούμε κάποια βασικά πραγματάκια για την νουβέλα " Η Τιμή και το Χρήμα" του Κωνσταντίνου Θεοτόκη, ας δούμε κάι ένα διηγηματάκι  του (το υποκοριστικό ως προς την έκταση), αμιγώς νατουραλιστικό (απουσιάζουν δηλαδή τα κοινωνικά στοιχεία με τα οποία είναι μπολιασμένη νουβέλα) και λίγα, πρόχειρα,  δικά μου σχολιάκια. Προέρχεται από τη συλλογή διηγημάτων "Κορφιάτικες ιστορίες" (1935) που εκδόθηκε μετά το θάνατο του Θεοτόκη και περιλαμβάνει διηγήματα γραμμένα από το 1899 ως το 1912.

"Η προίκα" - Ανδρέα Λασκαράτου Vs "Οι ομολογίες" - Παραδοσιακό σμυρναίικο

  Ας συνεχίσουμε, λοιπόν, την πλοήγηση μας στο πώς  παρουσιάζεται το - γυναικείο ειδικά- φύλο στη λογοτεχνία με το βαθύτατα ανθρωπιστικό, προοδευτικό και πρωτοποριακό για την εποχή και τον τόπο του (εκείνον που καταδίκασε σε πνευματικό και ψυχολογικό μαρασμό την Ελισάβετ Μουτζάν υπενθυμίζω) πόνημα του Ανδρέα Λασκαράτου "Η προίκα", γραμμένο  περίπου 95 χρόνια πριν δοθεί δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες και 130 πριν  καταργηθεί νομικά η υποχρέωση της προικοδότησης και αναγνωριστεί η ισότητα των φύλων.