Για το "μπαρ"

Όποιος μπήκε γιατί νομίζει ότι είναι υποχρεωτικό...
Να την "κάνει"!
ΤΩΡΑ!!!!!!!!!!!!!!!

(Εκτός από όταν δεν έχουμε βιβλία... Τότε είναι υποχρεωτικό... Για γκελ μπουρντά, καμάρια μου!)
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λογοτεχνία Γ' Λυκείου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λογοτεχνία Γ' Λυκείου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου 2021

Είτε... παίδες Ελλήνων είτε νέοι Σιδώνος ή και τα δύο γίνεται; (Από τον Αισχύλο και τον Καβάφη στον Αναγνωστάκη)

   455 π.Χ.  Είναι μια συνηθισμένη μέρα στη Γέλα της Σικελίας. Ένας αετός  έχει αρπάξει μια χελώνα και την αφήνει να πέσει από ψηλά για να σπάσει το καβούκι της και να μπορέσει να τη φάει. Μόνο που, κατά τας γραφάς και τα παραδόσεις, η συγκεκριμένη χελώνα βάρεσε κατακέφαλα τον δραματικό ποιητή Αισχύλο και τον σκότωσε.

Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2020

Καράβια αλήτες: Από το "Mal du depart" (Νίκος Καββαδίας) μέχρι το "Σπασμένο Καράβι," (Γιάννης Σκαρίμπας) ένα τσιγάρο δρόμος

"Θέλω να φύγω πια από δω..." έλεγε ο Καρυωτάκης.  Κι επειδή δεν τα κατάφερε, αυτοκτόνησε. Αυτό ακριβώς είναι που  φοβάται και το ποιητικό υποκείμενο στο ποίημα του Νίκου  Καββαδία  "Mal du depart"  (1933), το  οποίο είναι αυτό ακριβώς που λέει ο τίτλος του: ένα ποίημα ματαίωσης και δυσθυμίας επειδή δεν εκπληρώθηκε το mal du depart,  η λαχτάρα για φυγή. 

Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου 2020

Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου: "Φουραντάν" (Θανάσης Βαλτινός)

Το "Φουραντάν" είναι ένα σύντομο  κείμενο του Θανάση Βαλτινού που προέρχεται από το βιβλίο "Επείγουσα ανάγκη ελέου" (2015) και  περιλαμβάνεται στο καινούργιο βιβλίο Λογοτεχνίας Γ' Λυκείου, στην ενότητα "Ανατομία ενός εγκλήματος". Θα μπορούσε όμως κάλλιστα να χρησιμοποιηθεί στην ενότητα "Φύλα και Λογοτεχνία" στη Λογοτεχνία της Α' Λυκείου, ως παράλληλο στην "Τιμή και το Χρήμα" αλλά και ως παράδειγμα σύγχρονου κειμένου.

Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2015

Όταν η Ποίηση διορθώνει την Ιστορία: "Στα στέφανα της κόρης του" (Κυριάκος Χαραλαμπίδης)

   Η Ωραία Ρεϋμένδος, ενώ βρίσκεται ξαπλωμένη στο κρεββάτι της, αρχίζει ξαφνικά να σηκώνεται στον αέρα. Οι παρευρισκόμενοι την αποχαιρετούν και συνεχίζουν ήσυχα τις δουλειές τους, καθώς εκείνη ολοκληρώνει την ανάληψή της στους ουρανούς. Πράγμα λογικό - κι όχι εξωλογικό- εφόσον πρόκειται για ηρωίδα του μυθιστορήματος "Εκατό χρόνια μοναξιά" του κολομβιανού συγγραφέα Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές, του επιφανέστερου εκπροσώπου της λογοτεχνικής τεχνοτροπίας  που ονομάζεται "μαγικός ρεαλισμός", δηλαδή μιας τεχνοτροπίας που αρέσκεται να αναμιγνύει στοιχεία λυρικά, φανταστικά ή μυθικά με στοιχεία ρεαλιστικά. Μέσα από αυτή την μίξη του καθημερινού με το απίθανο και του πραγματικού με το φανταστικό επιχειρείται να αποδοθεί η ρευστότητα της ανθρώπινης ύπαρξης και να διερευνηθεί αυτή σε όλες της τις πτυχές.

Τετάρτη 21 Ιανουαρίου 2015

Η ποίηση ως επαναστατική πράξη:"Όταν" και "Η διαθήκη μου" του Μιχάλη Κατσαρού (Και λίγα λόγια για το "Τους έχω βαρεθεί" του Βολφ Μπίρμαν)

    Εναλλακτικοί τίτλοι της ανάρτησης θα μπορούσαν να είναι "Μολότωφ με λέξεις", "Οράματα και θάματα", "Το όπλο μου ρίχνει στίχους", "Η σιωπή μου προς απάντηση σας", "Η ποίηση είναι στους δρόμους"... Κάθε τι από τα παραπάνω αποδίδει την ατμόσφαιρα της ποίησης του Μιχάλη Κατσαρού.

Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2014

Του χαρτοπόλεμου η βία: "Αποκριά" - Μίλτος Σαχτούρης

    Επέλεξα τελικά στην ανάρτηση για το  ποίημα του Μανόλη Αναγνωστάκη" Θεσσαλονίκη,Μέρες του 1969 μ.Χ. ",  να μην παραθέσω παράλληλο κείμενο και μου έμεινε αμανάτι ό,τι είχα γράψει για το ποίημα "Αποκριά" του Μίλτου Σαχτούρη. 

Κυριακή 26 Ιανουαρίου 2014

"Θεσσαλονίκη, Μέρες του 1969 μ.Χ." (Μανόλη Αναγνωστάκη) = Ρόδος, Μέρες του 2014 μ.Χ.


   Το ποίημα του Μανόλη Αναγνωστάκη "Θεσσαλονίκη, Μέρες του 1969, μ.Χ." αναφέρεται στην κοινωνική κατάσταση της Ελλάδας όχι μόνο - και θα επιμείνω σ' αυτό- των χρόνων της Δικτατορίας αλλά, προφητικά, και της σημερινής Ελλάδας, των χρόνων της κρίσης...

Κυριακή 12 Ιανουαρίου 2014

"Οφειλή" - Τίτος Πατρίκιος

  Τον Παναγιώτη τον γνώρισα στις αρχές της δεκαετίας του '80, όταν έφτιαχνε- ήταν οικοδόμος- το σπίτι μιας γειτόνισσας που επέστρεψε στο χωριό μετά την συνταξιοδότησή της.'Ελειπε χρόνια στην Αμερική και ήταν και από ένα διπλανό χωριό. Την ιστορία του την έμαθα αργότερα.

Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου 2013

70 χρονια από τη σφαγή στα Καλάβρυτα: " † 13-12-43" (Γιώργος Ιωάννου)

    Μιας και συμπληρώνονται σήμερα 70 χρόνια από την σφαγή των ναζιστικών γερμανικών στρατευμάτων στα Καλάβρυτα κι ενώ οι "απόγονοι" (και σε κάποιες περιπτώσεις χωρίς εισαγωγικά) των ταγματασφαλιτών συνεργατών τους αποπειρώνται στις μέρες μας να βιάσουν την ιστορική μνήμη και να ενδυθούν ρόλο "μεσσία", συνεπικουρούμενοι μάλιστα - τι ειρωνεία!- από την ελάχιστα χριστιανική ρητορική  του επισκόπου της μαρτυρικής πόλης, το ιστολόγιο θα ασχοληθεί σήμερα με το διήγημα του Γιώργου Ιωάννου   με τίτλο " 13-12-43", το οποίο κατά την γνώμη μου αποτελεί έναν από τους ειλικρινέστερους φόρους τιμής στην θυσία όχι μόνο των κατοίκων των Καλαβρύτων, αλλά κι εκείνων του Διστόμου, του Δοξάτου, της Μεγαλόπολης, της Κοκκινιάς κι όλων των άλλων θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας.

Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 2013

Κι ο θάνατος δεν θα 'χει πια εξουσία: "Δ' Θριαμβικό ", Μαρία Λαϊνά

Πολύ... "θανατικό" έπεσε τελευταία στο ιστολόγιο και είπα όχι απλά να ελαφρύνω την κατάσταση αλλά και να της δώσω και θριαμβευτικές διαστάσεις... Και τι άλλο από το μέγιστο αντίδοτο του θανάτο, τον έρωτα, θα ταίριαζε?

Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013

Καμικάζι, τι ζητάς; Δυο ποιήματα ("Ο Μοτοσικλετιστής"- Μ. Κέντρου- Αγαθοπούλου και "Οδόσημο Κινδύνου" - Β. Λεοντάρης), μερικά τραγούδια και λίγα λόγια περί μνήμης και αθανασίας


    Εδώ θα ταίριαζε περισσότερο αυτό που είπα σε προηγούμενη ανάρτηση, ότι η 3η μεταπολεμική γενιά ποιητών, η  «γενιά της αμφισβήτησης», ήταν τόσο τσαμπουκαλεμένη που στράφηκε εναντίον και της ίδιας της αμφισβήτησης,  όταν τουλάχιστον  εξέπιπτε σε μόδα και μέσο εντυπωσιασμού.  Τυπικά βέβαια, οι δυο ποιητές με τους οποίους θα ασχοληθούμε σήμερα ανήκουν περισσότερο στην δεύτερη μεταπολεμική γενιά, εξ ου και η δυσθυμία κι η μελαγχολία…

Τετάρτη 20 Νοεμβρίου 2013

Discotheque (όχι η "παλιά"· του Αντώνη Φωστιέρη)

   Οι ποιητές της 3ης μεταπολεμικής γενιάς, της "γενιάς της αμφισβήτησης", είναι τόσο αμφισβητίες που αμφισβητούν ακόμα και την αμφισβήτηση.