Η "Αντιγόνη" του Σοφοκλή από το Μεσσηνιακό Θέατρο.

Το ΜΕ.Θ.  συνεχίζει να βάζει ψηλά τον πήχη.

Η έξοδος της "Αντιγόνης"

  Παρά την μεγάλη σε στίχους έκταση της εξόδου η  εξωτερική δράση (σε αντίθεση με την εσωτερική) είναι υποτυπώδης.

Μηδένα προ του τέλους μακάριζε- Το Ε' στάσιμο της "Αντιγόνης"

     Αν υπάρχει κάποιο στάσιμο που διεκδικεί βραβείο τραγικής ειρωνείας,  αυτό αναμφίβολα  είναι το Ε΄στάσιμο της "Αντιγόνης" .

Τειρεσίας uber alles - To Ε επεισόδιο της Αντιγόνης

 Ο Τειρεσίας είναι το υπέρτατο θινκ τανκ της αρχαίας Ελληνικής μυθολογίας.

Περί έρωτος: Ο ύμνος στον έρωτα (Γ΄Στάσιμο "Αντιγόνης"), μερικές εργασίες μαθητών του Μουσικού Σχολείου Ρόδου και μια μελοποίηση- έκπληξη από μια μαθήτρια του Λυκείου Αρχαγγέλου

   Μέσα στους 20 στίχους του Στάσιμου  ο Σοφοκλής κατορθώνει το ακατόρθωτο: Ο Χορός εκκινώντας από το επεισόδιο με τον Αίμονα, υμνεί το μεγαλείο του έρωτα. χωρίς να παραλείπει τις καταστροφικές πτυχές  που έχει το "γλυκύπικρον ἀµάχανον (=ἀµήχανον) ὄρπετον" (που λεγε κι η Σαπφώ) [εδώ θέλει άνω τελεία, αλλά βαριέμαι να ψάχνω να την βρω] και ταυτόχρονα συνδέει και το στάσιμο με την υπόθεση του δράματος.

Μια μολυβιά μέσα στης μοίρας το τετράδιο είναι η ζωή του καθενός- Το Δ' Στάσιμο της "Αντιγόνης"

Όλοι έχουν γραμμένο και το λένε πεπρωμένο, λέει το παλιό τραγουδάκι...

Don't cry for me, Thebae: Το Δ΄Επεισόδιο της "Αντιγόνης" κι η ανθρώπινη πλευρά της ηρωίδας

   Αρχικά, να ευχαριστήσω και τα δυο τμήματα που διατηρήσατε την σοβαρότητα σας και αισθανθήκατε  την δραματικότητα του στίχου   την ώρα που διάβαζα το ανελέητα παρωδημένο "Τάφε μου, κρεβάτι νυφικό", και κανείς δεν χασκο/χαζογέλασε...

"Game of thrones αρχαϊστί" ή "Πατέρα, κάτσε φρόνιμα" ή "Από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις της αλήθεια" ή " Ο Αίμονας, o Κρέοντας και τo χάσμα γενεών" ή "Δεν ξέρω ποιον τίτλο να διαλέξω στην ανάρτηση για το Γ' Επεισόδιο της "Αντιγόνης""

  Το Γ΄Επεισόδιο της Αντιγόνης είναι γνωστό για δυο πράγματα: Επειδή αποτελεί το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο η συνθετική δομή της αρχαίας ελληνικής γλώσσας μπορεί να επηρεάσει την θεατρική οικονομία δημιουργώντας αμφίσημο λόγο κι επειδή παρουσιάζει μια από τις πρώτες λογοτεχνικές αναφορές στο χάσμα των γενεών.

Το β' στάσιμο της Αντιγόνης

Το β΄στάσιμο της Αντιγόνης είναι κατά πάσα πιθανότητα είναι το περισσότερο μη εμβόλιμο της τραγωδίας, μιας και και εμφανίζεται άρρηκτα συνδεδεμένο με τα προηγούμενα και κατά κάποιον τρόπο προοικονομεί τα επόμενα.

Divided we fall: Κρεόντας vs Αντιγόνη (και... Ισμήνη). Η β΄ και γ' σκηνή του β΄επεισοδίου της "Αντιγόνης"

Ακριβώς επειδή η β΄ - ειδικά -και η γ΄σκηνή του β΄επεισοδίου  αποτελούν την κορύφωση της τραγωδία του Σοφοκλή, δεν θα αναφερθώ σ' αυτές πολύ, κι ας φαίνεται οξύμωρο. Αντ' αυτού θα  αφήσω την εικόνα να μιλήσει και θα τις παραθέσω όπως παρουσιάζονται σε δυο θεατρικές παραστάσεις (Στο Θέατρο Δελφών το 2002 και  στο Θέατρο Δωδώνης το 1995) και στην ταινία του Γιώργου Τζαβέλλα.

"Ο Ολυμπιακός και το Αιγάλεω να κερδάνε ...": Η επιστροφή του φύλακα. (Η Α' Σκηνή του Β' Επεισοδίου της "Αντιγόνης")

    Η αναφορά στον αμοραλιστή,  τέως μεγαλοπαράγοντα του ελληνικού ποδοσφαίρου είναι άσχετη αυτή καθαυτή με την "Αντιγόνη".  Αλλά το νόημα της φράσης (το δεύτερο σκέλος της οποίας παρέλειψα για  λόγους ευγενείας, καλής ανατροφής  κι ένεκα της εκπαιδευτικής φύσης του ιστολογίου) ταιριάζει γάντι στο ήθος του φύλακα  (εκείνου που έλεγε ότι άμα τον ξαναδούμε να σφυρίξουμε κλέφτικα... Πάμε να σφυρίξουμε όλοι μαζί, καλά μου παιδιά, κι εσείς πού έχετε και μουσική παιδεία βάλτε και καμιά αρμονία μέσα), καθώς επανακάμπτει θριαμβευτικά στη σκηνή με την αιχμάλωτη Αντιγόνη.

Ιδού ο άνθρωπος- Το Α΄Στάσιμο της "Αντιγόνης"

   Π." Κ. και Ε." (τουτέστιν Προ "Κωνσταντίνου και Ελένης") η δεύτερη πιο γνωστή φράση της "Αντιγόνης"  (μετά το "Έρως ανίκατε μάχαν") ήταν η αρχική φράση από το Α΄Στάσιμο: "Πολλά τα δεινά κουδεν ανθρώπου δεινότερο πέλει" (Σόρρυ που δεν το γράφω πολυτονικά, πού να αλλάζω το πληκτρολόγιο τώρα!!!).

"Εγώ ελπίζω να τη βολέψω". Ο Μπαλούρδος, σόρρυ, ο φύλακας στο Α΄Επεισόδιο της "Αντιγόνης".

  Δεν θα ξεκινήσω την ανάρτηση με τη φράση "Πριν ο αλέκτωρ λαλήσαι τρις η απόλυτη εξουσία του Κρέοντα και το κύρος του διατάγματός του  έμελλε να υπονομευτεί". Κι αυτό όχι γιατί  ήδη είχε ξημερώσει  και τα κοκκόρια είχαν λαλήσει, αλλά γιατί η περί ου ο λόγος υπονόμευση  έγινε ακόμα συντομότερα .

"Το κράτος είμαι εγώ". Ο Κρεόντας στην Α΄σκηνή του Α' Επεισοδίου της "Αντιγόνης"

  Στο Α' επεισόδιο, την ώρα που παράλληλα η Αντιγόνη  θα αποπειραθεί να θάψει τον νεκρό Πολυνείκη, γνωρίζουμε επιτέλους τον Κρέοντα για τον οποίο έχουμε ακούσει τόσα πολλά.

Η πάροδος της "Αντιγόνης" (εξαιρετικά εν παρόδω)

  Κι ενώ οι θεατές αγωνιούν για την καταστροφή που επικείται και διαγράφηκε καθαρά στο πρόλογο της τραγωδίας, μπαίνει στην ορχήστρα ο Χορός μες την τρελή χαρά. Οποία τραγική (στην κυριολεξία) ειρωνεία!

Ο πρόλογος της "Αντιγόνης" εν συντομία

Δυο λογάκια για τον Πρόλογο της Αντιγόνης.

Η "Αντιγόνη" του Σοφοκλή

   Η « Αντιγόνη» είναι τραγωδία του Σοφοκλή που διδάχθηκε το 442π.Χ..