Γένεσις και τερατογένεσις: Η δημιουργία του κόσμου στον γ΄ ύμνο της Γενέσεως από "Το Άξιον Εστί" (Οδυσσέας Ελύτης ) και στον "Ζητιάνο" (Αντρέας Καρκαβίτσας)

Ή αλλιώς, το άξιον εστί και το… ανάξιον εστί.

Social Distancing: Μια "Κάθαρσις" (Κώστας Καρυωτάκης) "Επί Ασπαλάθων" (Γιώργος Σεφέρης)

   Εκτός από το τυχαίο εν πολλοίς γεγονός ότι και τα δυο  κείμενα είναι από τα τελευταία έργα των συγγραφέων τους, η «Κάθαρσις» του Καρυωτάκη και το «Επί Ασπαλάθων» του Σεφέρη έχουν και μια ουσιώδη ομοιότητα: ότι χρησιμοποιούν το… social distancing  ως μέσο απομάκρυνσης από μια δυσάρεστη και δυσώδη πραγματικότητα.

Μικροί κριτικοί στον κοροναϊό 4: "[Δεντρα μου, δέντρα ξέφυλλα...]" (Κώστας Καρυωτάκης) - Από την Αγγελική, μαθήτρια στο Ε1 του Μουσικού Σχολείου Ρόδου"

   Εντάξει, δεν ξέρω τι θα κάνω με αυτά τα παιδιά. Ούτε καν τις εισαγωγές δεν με αφήνουν να γράφω πια! Να εδώ η Αγγελική από το Ε1 του Μουσικού Σχολείου Ρόδου που σχολιάζει στα πλαίσια του μαθήματος της Λογοτεχνίας το ποίημα του Καρυωτάκη "[Δέντρα μου, δέντρα ξέφυλλα...]", μέχρι και εργοβιογραφία του ποιητή έχει προτάξει. Το επόμενο στάδιο είναι να τους δώσω τα κλειδιά και να γράφουνε μόνα τους, ενώ εγώ θα παίζω βιντεοπαιχνίδια... 

"Ξαναδιαλέγει ο Σολωμός τους στίχους μας και βάζει" - Από την Γ΄ Γυμνασίου του Μουσικού Σχολείου Ρόδου

    Ως γνωστόν, το έργο του Σολωμού είναι αποσπασματικό μπλα μπλα μπλα... κ.τ.λ. Κι αφού δεν ήρθε την προηγούμενη χρονιά λοιπόν, το φάντασμα του Σολωμού να μας αρχίσει στις κατακεφαλιές, για ακόμα μια χρονιά μια Γ΄Γυμνασίου από το Μουσικό Σχολείο Ρόδου "συμπληρώνει" τον στίχο που ποτέ δεν έγραψε ο ποιητής στο δεύτερο απόσπασμα του β σχεδιάσματος των "Ελεύθερων πολιορκημένων".

"ΒΑΟ ΔΑΟ ΓΑΟ" - Ναπολέοντας Λαπαθιώτης

Ανάδοντας το 1938  την εντέδα «ΒΑΟ ΓΑΟ ΔΑΟ, ο Ναπολέοντας Λαπαθιώτης σερτιρε το ενσεριχτο του αναμονίματος του «σταχερισμού». Ας, αρχόν, σαφέσουμε κάλιτα το μεριμενόμενο  την  εντέδας, αφού το ασφάζουμε ανεβά εδώ.

"Δείπνος" - 'Αγγελος Σικελιανός.

Ο  "Δείπνος" αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της ποιητικής τέχνης του Σικελιανού.

Μου απομένει η λέξη - Οι ζωγραφιές και τα κολάζ των μαθητών της Α΄Λυκείου του Μουσικού Σχολείου Ρόδου

     Στα πλαίσια της θεματικής ενότητας "Ποίηση: Από την παράδοση στον μοντερνισμό" οι μαθητές και  οι μαθήτριες της Α' Λυκείου του Μουσικού Σχολείου Ρόδου διάλεξαν και εικονογράφησαν ένα στίχο κάποιου από τα ποιήματα με τα οποία ασχοληθήκαμε.

Μεγάλοι Έλληνες στιχουργοί: Μάνος Ελεuθερίου (Τρία τραγούδια του σχολιασμένα από μαθήτριες του Δ1 του Μουσικού Σχολείου Ρόδου)

Συνεχίζοντας την περιήγηση μας στους μεγάλους Έλληνες στιχουργούς, σήμερα ... ομάδα νέων... φιλολόγων, η ομάδα των  μαθητριών του Δ1 του Μουσικού Σχολείου  που αποτελείται από την Ελεάννα Κατ., την Θοδώρα, την Τσαμπίκα, την Ζωζώ και την Κατερίνα, σχολιάζει τρία τραγούδια του Μάνου Ελευθερίου.

Άσμα ηρωικό και πένθιμο: "Υστεροφημία" - Κώστας Καρυωτάκης

  Με ενδοιασμούς δημοσιεύω σήμερα την ανάρτηση. Διστάζω πρώτα γιατί το ποίημα του Κώστα Καρυωτάκη "Υστεροφημία" είναι ένα από τα αγαπημένα μου ποιήματα και φοβάμαι μήπως προσεγγίζοντας το "φιλολογικά" μού το κάψω... Αλλά από την άλλη, αφού δεν έγινε σε τόσα άλλα γιατί να γίνει σ΄αυτό!

Με αφορμή το ποίημα "Έτσι μου στάθηκε ο Ταΰγετος" (Ν. Βρεττάκος) μέρος 2ο: Καταφύγιο Τσερίων Μεσσηνίας, a (n)everland

Αυτή η ανάρτηση  συνεχίζει το  ταξίδι στο χώρο της προσωπικής μου μνήμης με αφορμή το ποίημα του Νικηφόρου Βρεττάκου "Έτσι μου στάθηκε ο Ταύγετος",  το οποίο δεν μπορώ (ή δεν θέλω) να δω αποστασιοποιημένα, αναδημοσιεύοντας  το δεύτερο σχετικό κείμενό μου  που  προέρχεται από το μη εκπαιδευτικό μας ιστολόγιο "Ταπεινή Τέχνη".

Με αφορμή το ποιήμα "Έτσι μου στάθηκε ο Ταΰγετος" (Ν. Βρεττάκος), μέρος 1ο: Το τέλος της επιστροφής: Από το Προσήλιο στα Κοψολεμέικα (Καταφύγιο) Τσερίων

 Στις εξετάσεις του Σεπτέμβρη -  γιατί μια και έκανα ανάρτηση το κείμενο του Ιούνη,  ας κάνω κανα δύο και γι' αυτό  - η μπίλια της τράπεζας θεμάτων όσον αφορά την Λογοτεχνία Α΄Λυκείου έκατσε στην... γειτονιά μου. Πρόκειται για το ποίημα του Λάκωνα Νικηφόρου Βρεττάκου "Έτσι μου στάθηκε ο Ταΰγετος" από την ποιητική συλλογή  του 1949 " Ο Ταΰγετος κι  η σιωπή" (το κριτήριο εδώ, στη σελίδα 380).

Μεταπαρνασσιστικονεονεονεοσυμβολιστικονεονεοϋπερυπερρεαλιστική Ποιητική Σχολή των Μεθάνων (Β' Μεθαναϊκή Σχολή)

Το ποιητικό εργαστήρι της Α’ Λυκείου διαθέτει  μια πλειάδα ποιητών -εφτά, όσες και οι Πλειάδες. 

Φυσική Ποίηση

Μπήκαμε πια στον Απρίλιο και η Άνοιξη έχει για τα καλά θρονιαστεί έξω από τα παράθυρά μας. Γι' αυτό και το Α2 Γυμνασίου Παραδεισίου καλωσορίζει την άνοιξη με ποιήματα για τη φύση!

"Του έρωτα και του θανάτου". Μαρία Μουτσάκη - Θανάσης Παπακωνσταντίνου

Με ένα δημοτικό τραγούδι ξεκίνησα τη σειρά αναρτήσεων για την πορεία της ποίησης από το παραδοσιακό στο μοντέρνο και θα μου επιτρέψετε - για να κλείσει ο κύκλος  - να την ολοκληρώσω με τους "δημοτικογενείς "στίχους  ενός τραγουδιού...

"Ο τόπος μας" (Γιάννης Ρίτσος) / "Πώς να σωπάσω" (Κώστας Κινδύνης) Vs "Ο τόπος μας είναι κλειστός" (Γιώργος Σεφέρης) /"Ασημένια σφήκα" (Κώστας Κοντοβάς)

  'Η πώς εκκινώντας από το ίδιο σημείο και χρησιμοποιώντας τα ίδια υλικά χτίζονται δυο ολωσδιόλου διαφορετικά ποιήματα...

'Ηταν ένα μικρό καράβι που ήταν α-α-αταξίδευτο: " Μποτίλια στο πέλαγο" (Μυθιστόρημα, ΙΒ΄) - Γιώργος Σεφέρης

  Ο στίχος από το γνωστό παιδικό τραγουδάκι στον τίτλο της ανάρτησης, πέραν της αναφοράς σε συγκεκριμένο απόσπασμα του ποιήματος του Σεφέρη, λειτουργεί λιγάκι συμβολικά, καθώς υποδηλώνει τις διαθέσεις μου. Προτίθεμαι, δηλαδή, να κάνω  παρατηρήσεις, σχόλια, επισημάνσεις, νύξεις, ονειροφαντασίες για το ποίημα του Σεφέρη "Μποτίλια στο πέλαγο", δεν πρόκειται όμως να τα χρησιμοποιήσω όλα αυτά για να προβώ σε οποιουδήποτε είδους απόπειρα  "αποκρυπτογράφησης" ή ερμηνείας του. (Οι ερωτήσεις της τράπεζας θεμάτων εδώ. )

Το Α2 Γυμνασίου Παραδεισίου... ζωγράφισε!

Οι γνωστές παροιμίες του τύπου "Μάρτης-γδάρτης" έτσι κι αλλιώς δεν έχουν μεγάλη πέραση στη Ρόδο. Αλλά και στην απίθανη αυτή περίπτωση που ο Μάρτης μάς κάνει τις ζαβολιές του και καθυστερεί να ανοίξει την πόρτα στην άνοιξη, μην ανησυχείτε! Τα παιδιά του Α2 είναι εδώ για να φροντίσουν ώστε η άνοιξη και το καλοκαίρι να μη φύγουν ποτέ από την καρδιά και... το σχολείο μας: η διακόσμηση της τάξης με τις ζωγραφιές που ετοίμασαν για τα ποιήματα του Ρίτσου και του Ελύτη θα μας θυμίζει πάντα τον καλό μας τον καιρό!

"Κονιάκ μηδέν αστέρων " (Κική Δημουλά) -" Κάτω από τη μαρκίζα" (Μάνος Ελευθερίου): Έγινε η απώλεια συνήθεια μας

   Είδαμε τον Κορνάρο,  τον Σολωμό, τον Μαβίλη, τον Σικελιανό, μέχρι και τον Πολέμη... Καμιά ποιήτρια; Ας δούμε, λοιπόν,  ένα ποίημα μιας γυναίκας, της  Κικής Δημουλά, η οποία παράλληλα θα εκπροσωπήσει σ' αυτή τη σειρά αναρτήσεων τις νεότερες ποιητικές γενιές...

Η τρελή ροδιά - Οδυσσέας Ελύτης

Η λυρική ευεξία της ελύτειας [chic,σόρρυ sic] ποίησης σε όλη της μεγαλοπρέπεια.

[Διάφανες αυλαίες] - Ανδρέας Εμπειρίκος

Χμ! Να κάτσω να αναλύσω υπερρεαλιστικό ποίημα...