Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι - Μπέρτολτ Μπρέχτ.

Το χιούμορ σχετίζεται προφανώς με το γέλιο, όπως έχουμε πει κι εδώ, αλλά δεν είναι απαραίτητο να είναι το γέλιο ο αυτοσκοπός του.

Ρέκβιεμ για ένα μάθημα (Νεότερη Ευρωπαϊκή Λογοτεχνία)- Αναλύσεις κειμένων από μαθητές του Μουσικού Σχολείου Ρόδου

    Η περσινή ήταν η τελευταία χρονιά κατά την οποία δόθηκε η ευκαιρία στους μαθητές της Β' Λυκείου να επιλέξουν το "άχρηστο" -κατά την παρελθούσα ηγεσία του Υπουργείου τουλάχιστον- μάθημα της "Νεότερης Ευρωπαϊκής Λογοτεχνίας"... Και μέχρι να ευοδωθεί η ελπίδα της ενδεχόμενης επαναφοράς του στο μέλλον, το αποχαιρετούμε με  δέκα- μείον- ένα  (της Γαβριέλας χάθηκε στην πληκτρολόγηση κι επιφυλάσσομαι για το μέλλον)  κείμενα των μαθητών της περσινής Β΄Λυκείου (και φετινής Γ΄) που παρακολούθησαν το μάθημα.

Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γούλφ; "Λάπιν και Λαπίνοβα"

"Ηταν πιά παντρεμένοι".

Μουσικορομαντική Σχολή της Ρόδου. Μέρος 2ο (Απο το Ε1 και το Ε2).

Μουσικορομαντισμού συνέχεια...

Σαρλ Μπωντλαίρ: "Άλμπατρος" (και λίγα λόγια για το ποίημα του Τριστάν Κορμπιέρ "Μικρός που πέθανε στ΄αστεία" και την Εθνική Βραζιλίας του 1982)

    Βασισμένο σε μια παρομοίωση ομηρικής έκτασης και μεγαλοπρέπειας, ρομαντικής ευαισθησίας και  συμβολιστικής οξυδέρκειαςς, είναι το ποίημα με το οποίο θα ασχοληθούμε σήμερα. Πρόκειται για το εμβληματικό ποίημα του Σαρλ Μπωντλαίρ με τίτλο "Άλμπατρος". Ένα ποίημα που βρίσκεται στο μεταίχμιο μεταξύ ρομαντισμού και συμβολισμού. Το ποίημα εκκινεί από την  η ανάγκη του ανθρώπου για μοναξιά και ενδοσκόπηση, κλασικό θέμα του ρομαντισμού, αλλά χωρίς μελοδραματικές εξάρσεις,  και υλοποιείται μέσω της χρήσης ενός συμβόλου. 

"Θρηνωδία στη σελήνη της επαρχίας" (Ζυλ Λαφόργκ) vs "Πρέβεζα" (Κώστας Καρυωτάκης) +"Διδυμότειχο Μπλούζ" = Και φεύγω σε μιαν άγονη επαρχία

    Η φράση "άγονη επαρχία" από ένα αυτοβιογραφικό τραγούδι του Διονύση Τσακνή ("Νοέμβρης του '90"), την οποία χρησιμοποιώ στο τίτλο της  ανάρτησης, συνοψίζει εξ ολοκλήρου το περιεχόμενο των δυο ποιημάτων με τα οποία θα ασχοληθεί σήμερα το ιστολόγιο.

Σονέτο 18- Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

  Κάθε εμπόδιο για καλό δεν λένε; (Ο υποφαινόμενος κύριος- στην κυριολέξία-  "τέλος καλό, όλα κάλα" το λέει...)

Ραιυμόν Κενώ - "Για μια ποιητική τέχνη"

Ποιος είναι ο πιο πολυγραφοτερότατος ποιητής; Όχι δεν είναι ο Ρίτσος, ούτε ο  Παλαμάς, μολονότι

Ιστορίες λούφας και παραλλαγής: "Το ψαράκι της γυάλας" (Μάριος Χάκκας) και "Το σημειωματάριο" (Αζίζ Νεσίν)

Τι σου κάνει ένα ψαράκι στην γυάλα, ε? Είπαμε, όχι αυτό...