Το "φευγάτο" τραγούδι της ημέρας. Διαλέγει ο Μανώλης Α.

Κι άλλο εικοσάρι στο Α1 του Γυμνασίου Παραδεισίου; Ναι!!!

Κι ο θάνατος δεν θα 'χει πια εξουσία: "Δ' Θριαμβικό ", Μαρία Λαϊνά

Πολύ... "θανατικό" έπεσε τελευταία στο ιστολόγιο και είπα όχι απλά να ελαφρύνω την κατάσταση αλλά και να της δώσω και θριαμβευτικές διαστάσεις... Και τι άλλο από το μέγιστο αντίδοτο του θανάτο, τον έρωτα, θα ταίριαζε?

Γιώργος Ιωάννου (1927-1985)

Από τους σημαντικότερους σύγχρονους, μεταπολεμικούς πεζογράφους. Ασχολήθηκε κυρίως με το διήγημα.

Το "εορταστικό" τραγούδι της ημέρας

Για τυχόν εορτάζουσες...

Το "δυνατό" τραγούδι της ημέρας. Διαλέγει η Δέσποινα Π.

Εικοσάρι στα Αρχαία!!! Και το γιορτάζουμε "δυνατά"! ;) 

Και πάλι στους δρόμους...

Ακόμα μια πορεία διαμαρτυρίας των μαθητών του Μουσικού Σχολείου Ρόδου...

Καμικάζι, τι ζητάς; Δυο ποιήματα ("Ο Μοτοσικλετιστής"- Μ. Κέντρου- Αγαθοπούλου και "Οδόσημο Κινδύνου" - Β. Λεοντάρης), μερικά τραγούδια και λίγα λόγια περί μνήμης και αθανασίας

    Εδώ θα ταίριαζε περισσότερο αυτό που είπα σε προηγούμενη ανάρτηση, ότι η 3^η μεταπολεμική γενιά ποιητών, η  «γενιά της αμφισβήτησης», ήταν τόσο τσαμπουκαλεμένη που στράφηκε εναντίον και της ίδιας της αμφισβήτησης,  όταν τουλάχιστον  εξέπιπτε σε μόδα και μέσο εντυπωσιασμού.  Τυπικά βέβαια, οι δυο ποιητές με τους οποίους θα ασχοληθούμε σήμερα ανήκουν περισσότερο στην δεύτερη μεταπολεμική γενιά, εξ ου και η δυσθυμία κι η μελαγχολία…

Τσάι Γιασεμιού - Μαριανίνα Κριεζή

   Από μικρός ο γράφων είχε μια ιδιαίτερη σχέση με την μουσική (έχει φάει κόλλημα, ούτως ειπείν)και μεγαλώνοντας – ω του θαύματος! – κατάφερε κάποια στιγμή, μαζί με τους Sex Pistols, τον Cohen  και τους Placebo  (παραδειγματικά και ουχί περιοριστικά), να βρει χώρο και για τον Μάρκο, τα ριζίτικα και τον Θανάση Παπακωνσταντίνου (ομοίως ως παραπάνω).  

Discotheque (όχι η "παλιά"· του Αντώνη Φωστιέρη)

   Οι ποιητές της 3ης μεταπολεμικής γενιάς, της "γενιάς της αμφισβήτησης", είναι τόσο αμφισβητίες που αμφισβητούν ακόμα και την αμφισβήτηση.

Σονέτο 18- Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

  Κάθε εμπόδιο για καλό δεν λένε; (Ο υποφαινόμενος κύριος- στην κυριολέξία-  "τέλος καλό, όλα κάλα" το λέει...)

Χωρίς Λόγια (Πολυτεχνείο 2013)

Ο γιος της χήρας

  Η τρίτη ομάδα της Α1 Λυκείου του Μουσικού Σχολείου Ρόδου, δηλαδή η Άννα, η Μόνικα, η Ειρήνη, η Χριστίνα και η Μιχαέλα, ασχολήθηκαν με το ακριτικό τραγούδι "Ο γιος της χήρας" και η σημερινή ανάρτηση βασίζεται στο υλικό που άντλησαν (δείτε άλλες δυο αναρτήσεις στις οποίες αναφέρεται ξώφαλτσα το συγκεκριμένο τραγούδι εδώ κι εδώ, για το δημοτικό τραγούδι δείτε εδώ, για τα ακριτικά τραγούδια δείτε εδώ).

Η διαμαρτυρία των μαθητών του Μουσικού Σχολείου Ρόδου

Με μαζική συμμετοχή και ,κατά γενική ομολογία, μεγάλη επιτυχία, πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση

Η αρπαγή της γυναίκας του Διγενή

    Συνεχίζοντας λοιπόν,  τις αναρτήσεις τις σχετικές με τα "Φύλα στη Λογοτεχνία ", οι οποίες βασίζονται σε πληροφορίες που άντλησαν μαθητές και μαθήτριες της Α1 Λυκείου του Μουσικού Σχολείου Ρόδου, δημοσιεύεται σήμερα ο σχολιασμός του Αλέξανδρου, του Νίκου, του Ευθύμη, του Παναγιώτη και του Άκη στο ακριτικό τραγούδι "Η αρπαγή της γυναίκας του Διγενή".

Η Λυγερή στον Άδη

Η σημερινή ανάρτηση (και οι άλλες δυο που θα ακολουθήσουν, μια για καθεμιά από τις άλλες ομάδες) βασιζεται στις παρατηρήσεις πάνω στο μοιρολόι "Η Λυγερή στον Άδη" του Νικήτα, του Αντώνη, του Σάββα, του Πέτρου και της Μικέλας, μαθητών του Α1 τμήματος Λυκείου του Μουσικού Σχολείο Ρόδου. (Για τα μοιρολόγια και την σχέση τους με τα νανουρίσματα δείτε εδώ, για τα δημοτικά τραγούδια δείτε εδώ,  για το μοιρολόι "Καλότυχα είναι τα βουνά", δείτε εδώ).

Λογική και ευαισθησία: Κωνσταντίνος Θεοτόκης (1872-1923)

Ας πούμε λίγα λόγια και για τον Κωνσταντίνο Θεοτόκη. 

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (1851-1911), ο κοσμοκαλόγερος

Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ο επονομαζόμενος και "Άγιος" των ελληνικών

Ραιυμόν Κενώ - "Για μια ποιητική τέχνη"

Ποιος είναι ο πιο πολυγραφοτερότατος ποιητής; Όχι δεν είναι ο Ρίτσος, ούτε ο  Παλαμάς, μολονότι

This is a lighthouse, your call: "Σοροκάδα" (Νίκος Κάσδαγλης) και "Του κυρ Βοριά" (Δημοτικό τραγούδι)

 Φαντάζομαι την ξέρετε την ιστορία, ε;

Ιστορίες λούφας και παραλλαγής: "Το ψαράκι της γυάλας" (Μάριος Χάκκας) και "Το σημειωματάριο" (Αζίζ Νεσίν)

Τι σου κάνει ένα ψαράκι στην γυάλα, ε? Είπαμε, όχι αυτό...

Αφήγηση (Γιώργος Σεφέρης) + Πώς έγινε ένας κακός άνθρωπος (Ελένη Βακαλό) = Κερατσίνι, 18 Σεπτεμβρίου 2013

Είναι μεγάλο ατύχημα το γεγονός ότι η πανελληνιολαγνεία πλήττει ιδιαίτερα τη Λογοτεχνία της Γ΄Λυκείου, καθώς  συνηθίζεται να θυσιάζεται, λιγότερο ή περισσότερο από τους φιλόλογους και σχεδόν εξ ολοκλήρου απο τους μαθητές, στο βωμό της Έκφρασης- Έκθεσης και των υπόλοιπων πανελλαδικώς εξεταζομένων μαθημάτων.  Κι αυτό γιατί πρόκειται για κείμενα σύγχρονα που απηχούν σε ένα  μεγαλύτερο βαθμό και σε ένα πρώτο επίπεδο τις ανησυχίες και τα βιώματα του μέσου 18χρονου μαθητή. Η σειρά αναρτήσεων που ξεκινάει σήμερα έχει σκοπό, στα μέτρα των δυνατοτήτων του ιστολογίου, να "απαλύνει" αυτήν κατάσταση...

Μέθανα. Σαν ηφαίστειο που ξυπνά...

Τα Μέθανα είναι το βασίλειο των αντιφάσεων...

Η "Φλόγα" στην καρδιά μας

Συχνά-πυκνά το ιστολόγιο αυτό έχει φιλοξενήσει εργασίες της, γραπτά, διηγήματα, βίντεο ή ζωγραφιές της. Η δραστήρια φύση της, η επίμονη προσπάθεια και η δημιουργικότητά της τα προηγούμενα τρία χρόνια -όσα ήταν μαθήτρια του Γυμνασίου Παραδεισίου και μαθήτρια δική μου- έκαναν την παρουσία της έντονη μέσα στην τάξη και τη συμβολή της συστατικό στοιχείο κάθε γιορτής ή πρωτοβουλίας του σχολείου.

Γιορτή καλοκαιριού!

Ετοιμαζόμαστε μεν για το καλοκαίρι αλλά αυτό δε σημαίνει πως έχουμε εγκαταλείψει από τώρα τα πόστα μας. Το τέλος των εξετάσεων για το Γυμνάσιο Παραδεισίου σημαίνει ένα πράγμα: αφήνουμε κατά μέρος βιβλία, σημειώσεις, τετράδια και πιάνουμε τους χορούς, τα τραγούδια, τα βίντεο και τα θεατρικά! Και διοργανώνουμε μια μεγάλη εκδήλωση για να γιορτάσουμε τη λήξη της σχολικής χρονιάς!

"Θάνατος στην εφηβεία". Ένα μονόπρακτο από τους Παναγιώτη, Ιωάννα και Χριστίνα, μαθητές της Α' Λυκείου Μεθάνων

Μετά τις "Αναμνήσεις", λοιπόν, ήρθε η ώρα για τη δημοσίευση του θεατρικού έργου με τίτλο "Θάνατος στην εφηβεία". 

Βγαίνοντας από τη Β' Γυμνασίου

Είναι περίεργος μήνας ο Ιούνιος στα σχολεία. Η είσοδος του καλοκαιριού, οι πρώτες ζέστες και οι πρώτες βουτιές, η ανυπομονησία για τις διακοπές, η χαλάρωση και η ξεκούραση από τα μαθήματα και τις υποχρεώσεις μιας ολόκληρης χρονιάς. Και μαζί, το τέλος του σχολείου, το άγχος των εξετάσεων, η αίσθηση ότι μεγαλώνεις και αφήνεις πίσω σου άλλη μια τάξη, ο αποχαιρετισμός. Θυμάμαι μικρή να σκέφτομαι ότι η περίοδος των εξετάσεων είναι ο πιο ταιριαστός τρόπος να τελειώνει μια σχολική χρονιά: εκνευρίζεσαι τόσο από τη διαδικασία που δε σου μένει χώρος να σκεφτείς το τέλος της τάξης με νοσταλγία, με σφιγμένη καρδιά γι' αυτό που φεύγει. 

Μ' έπιασε πάλι το μελοδραματικό μου. Είναι που πρέπει να κάνω την αποχαιρετιστήρια ανάρτηση στη φετινή Β' Γυμνασίου, στα παιδιά με τα οποία μέσα από την Ιλιάδα και τη Λογοτεχνία συνοδοιπορήσαμε ένα κομμάτι του δρόμου. Από τα δύσκολα και τα ωραία κομμάτια... Κι εδώ, χωρίζουν τα μονοπάτια μας - και το πού πάει καθένας, θα το μάθετε σ' αυτήν την ανάρτηση!

"Αναμνήσεις" (Ένα θεατρικό μονόπρακτο γραμμένο από τους Κώνσταντίνο, Μαρίνα, Αλεξάνδρα και Νατάσα, μαθητές της A΄Λυκείου Μεθάνων)

      Αφού αποκρυπτογραφήσαμε το "Χαμένο ημερολόγιο της Αρετής" και γράψαμε ρομαντικά και μεταμεταπαρνασσ.... (βαριέμαι να γράψω το υπόλοιπο) ποιήματα, ασχολούμενοι με την ενότητα

"Ο πετροκάραβος" Ήταν ένα μικρό καράβι που ύστερα επέτρωσε... Οι "παραδόσεις" των μαθητών της Β΄Γυμνασίου Μεθάνων

Εξίσου με την λογική, η φαντασία αποτέλεσε διαχρονικά μέγιστο εργαλείο στην προσπάθεια των ανθρώπων του λαού, κυρίως, να κατανοήσουν, να ερμηνεύσουν και να εκλογικεύσουν μια φύση παράξενη και εχθρική πολλές φορές, στην προσπάθεια τους να την οικειοποιήσουν... Μια ματιά στον έναστρο ουρανό τις νύχτες, ας πούμε, θα ήταν αρκετή, αν αναλογιστεί κανείς τις ιστορίες και τους μύθους χάριν των οποίων πήραν το όνομα τους.

"Ιλιάδα", Της Αλίνα Π. (Β΄Γυμνασίου Μεθάνων)

 Όχι, δεν κάνετε λάθος.!Ο Όμηρος την έγραψε την Ιλιάδα - κατά την παράδοση τουλάχιστον, μιας και οι φιλόλογοι ακόμα μαλλιοτραβιούνται για το λεγόμενο "ομηρικό ζήτημα'. Απλώς η πολυτάλαντη Αλίνα της Β΄ Γυμνασίου Μεθάνων εικονογραφούσε κατά τη διάρκεια της χρονιάς στιγμιότυπα από το ομηρικό έργο - κάποια από τα οποία έχετε ήδη δει εδώ-  και σήμερα θα παρουσιαστούν σ' αυτήν την ανάρτηση.

Η ζωή στη Ρόδο τότε και τώρα. Παρουσίαση του Α2 Γυμνασίου Παραδεισίου.

Για σήμερα, σας έχω μια μικρή έκπληξη: ένα ταξίδι στη Ρόδο! Ταξίδι και χωρικό και χρονικό! Ξεναγοί μας θα είναι τα παιδιά του Α2 Γυμνασίου Παραδεισίου που συνεργάστηκαν για να σας παρουσιάσουν το νησί μας και τον τρόπο ζωής μας τώρα αλλά και σε παλαιότερα χρόνια.