Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο σκοπός αυτής της ανάρτησης, μιας και κατά κανόνα καταπιάνομαι με πράγματα που σχετίζονται με την τάξη. Αλλά έχω μάθει να ακολουθώ το ένστικτό μου. Αν κάτι επιμένει να γραφεί, πρέπει να το γράψω.
Ο "Αύγουστος" και η "Φραγκοσυριανή" (πέρα από το γεγονός ότι μαζί με τη "Συννεφιασμένη Κυριακή", το "Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι" και τη "Ρόζα" είναι τα πιο εμβληματικά τραγούδια της Ελλάδας μετά τον πόλεμο) έχουνε ακόμα ένα κοινό στοιχείο: γράφτηκαν για έναν ανεκπλήρωτο έρωτα.
Το 1978, όπως λέει ο Παπάζογλου, μετά τον σεισμό στη Θεσσαλονίκη, το σπίτι του είχε προβλήματα. Η γυναίκα του πήρε τη νεογέννητη κόρη τους και πήγε στην Αμερική. Εκείνος έμεινε μόνος πίσω. Ο Σαββόπουλος τον προσκάλεσε στο σπίτι του στο Πήλιο για να μην κάθεται μόνος και εκείνος πήγε. Εκεί όμως συνάντησε μια πανέμορφη γυναίκα, πολύ ερωτεύσιμη. Όμως για να μην χαλάσει το σπίτι του κι έχοντας τύψεις απέναντι στη γυναίκα του και το νεογέννητο παιδί του, καβάλησε τη μηχανή του και έφυγε. Στον δρόμο τον έπιασε το παράπονο και φτάνοντας στη Θεσσαλονίκη είχε φτιάξει στο μυαλό του το τραγούδι, μισό για την γυναίκα αυτή και μισό για την κόρη του.
Τα λέει και ο ίδιος, αλλά σας προειδοποιώ, αν δείτε το βίντεο θα πέσετε πάνω στη Βίκυ Φλέσσα, δεν το λες και καλό αυτό ...
Αντίθετα με την άγνωστη σε μας γυναίκα πίσω από το τραγούδι του Παπάζογλου που έμαθε κάποια στιγμή ότι άθελά της υπήρξε Μούσα ενός τόσο μεγάλου τραγουδιού, η γυναίκα πίσω από την "Φραγκοσυριανή" του Μάρκου Βαμβακάρη δεν έμαθε ποτέ ότι αποτέλεσε την έμπνευση για αυτό.
Είχε κατέβει, όπως λέει ο ίδιος στην αυτοβιογραφία του, για εμφανίσεις στη Σύρο κάπου στη δεκαετία του '30, το 1935 πιο συγκεκριμένα, Ο Μάρκος συνήθιζε, όταν έπαιζε, να μην κοιτάει το κοινό, για να γλυτώσει το τρακ. Γιατί για όποιον δεν έχει καταλάβει ο Μάρκος, κάτω από το σκληρό περίβλημα του μάγκα που τον έκανε η ζωή να υιοθετήσει, ήταν ένας πολύ συναισθηματικός άνθρωπος. Κάποια στιγμή, λέει, σήκωσε τα μάτια και είδε μια πολύ όμορφη κοπέλα με μαύρα μάτια. Δεν ξανασήκωσε το βλέμμα, αλλά το βράδυ στο ξενοδοχείο τη σκεφτόταν συνεχώς και έκατσε και έγραψε με ένα μολυβάκι τους στίχους.
Ο Μάρκος ευτυχώς δεν είχε πάει στη Φλέσσα οπότε δείτε τον εδώ να τα λέει μόνος του. Η "Αυτοβιογραφία" του συνίσταται. 7
Όταν άκουσα την ιστορία, θυμήθηκα τον "Αύγουστο" και μου έκανε εντύπωση η ομοιότητα στην δημιουργία των δυο τραγουδιών. Και κάπως έτσι γεννήθηκε η ανάρτηση. ('Η ίσως φταίει η εικόνα που έβαλα για υστερόγραφο... 😁 )
Υ.Γ.: 😁
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου