Για το "μπαρ"

Όποιος μπήκε γιατί νομίζει ότι είναι υποχρεωτικό...
Να την "κάνει"!
ΤΩΡΑ!!!!!!!!!!!!!!!

(Εκτός από όταν δεν έχουμε βιβλία... Τότε είναι υποχρεωτικό... Για γκελ μπουρντά, καμάρια μου!)

Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2019

Στην Ανδρομέδα και στη Γη: Η αχνή γαλάζια κηλίδα

 Είναι κατά τη γνώμη μου ό,τι φιλοσοφικότερο έχει εμφανιστεί ποτέ.
    Το πρώτο πράγμα που νοιώθεις όταν τη  βλέπεις είναι ένα υπαρξιακό άγχος, μεταφυσικό σχεδόν, πράγμα οξύμωρο εκ των πραγμάτων.
   Ένα είδος κοσμικής συντριβής  που μεταφράζεται ίσως με τους στίχους του Σεφέρη "πίσω απ΄την προσωπίδα ένα κενό" ή "για ένα πουκάμισο αδειανό για μια Ελένη" ή το τραγούδι των Κάνσας

Αμέσως μετά όμως το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο νου είναι ο "Ύμνος του ανθρώπου"  από την "Αντιγόνη" του Σοφοκλή: Πολλά τα φοβερά, κανένα φοβερότερο από τον άνθρωπο. Σε πιάνει δέος για τη δύναμη του ανθρωπίνου πνεύματος, πόσο μακριά κατάφερε να φτάσει με τη δύναμη του μυαλού του. Αλλά κι οργή γιατί ακόμα "τοτὲ μὲν κακόν, ἄλλοτ᾽ ἐπ᾽ ἐσθλὸν ἕρπει".

 Θα πρότεινα να τη διδάσκουν ως αντίδοτο κάθε θρησκευτικού, και όχι μόνο,  φανατισμού, καθώς αποτελεί ύψιστο δείγμα της μηδαμινότητας  και του μεγαλείου του ανθρώπου.
Για ποια μιλάω;
Για την εμβληματική φωτογραφία  γνωστή ως  στα ελληνικά "Ωχρή κυανή κουκκίδα" ή "Χλωμή μπλε τελεία" (εγώ προτιμώ την μετάφραση "Αχνή γαλάζια κηλίδα")  και στα αγγλικά "Pale blue dot".
Για όποιον δεν κατάλαβε πρόκειται  για την φωτογραφία της Γης (και της Σελήνης, η οποία όμως δεν φαίνεται χωρίς ειδική επεξεργασία) από απόσταση 6 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων (40,5 αστρονομικές μονάδες, τουτέστιν 40,5 φορές την απόσταση Ήλιου - Γης), που μοιάζει με κόκκο σκόνης χαμένη μέσα στην απεραντοσύνη του διαστήματος. Η Γη είναι η γαλάζια κουκκίδα στο μέσον περίπου της δεξιάς καφεπορτοκαλί δέσμης.
Δείτε την και από εναλλακτική όψη και επισημασμένη.

 Η  φωτογραφία λήφθηκε από το Βόγιατζερ 1 στις 14 Φεβρουαρίου του 1990 αφού είχε ολοκληρώσει την αποστολή και απομακρυνόταν για πάντα από το ηλιακό σύστημα, κατόπιν πρότασης του μεγάλου αστρονόμου και φιλόσοφου Καρλ Σάγκαν, ο οποίος θεωρούσε, επιδεικνύοντας μεγάλη οξυδέρκεια,  ότι επιστημονικά μεν μια τέτοια φωτογραφία δεν έχει καμία αξία,  συμβολικά ωστόσο θα είχε μεγάλη σημασία όσον αφορά την κατανόηση της θέσης της Γης μέσα στο Σύμπαν.  (Για περισσότερες λεπτομέρειες δείτε εδώ). Η φωτογραφία προκάλεσε μεγάλη εντύπωση όταν δημοσιεύτηκε, εγώ πάντως  που ζούσα my sweet twenty's δεν την είχα πάρει χαμπάρι τότε, και άσκησε μεγάλη επίδραση σε συνδυασμό με την εμβληματική διάλεξη του Σάγκαν, γνωστή ως "Όλοι όσοι αγαπήσατε ποτέ βρίσκονται πάνω σε μια γαλάζια κουκκίδα".



Βρήκα κι αυτό το τραγουδάκι του κυρίου Μεντέιρος

Δεν υπάρχουν σχόλια: