Για το "μπαρ"

Όποιος μπήκε γιατί νομίζει ότι είναι υποχρεωτικό...
Να την "κάνει"!
ΤΩΡΑ!!!!!!!!!!!!!!!

(Εκτός από όταν δεν έχουμε βιβλία... Τότε είναι υποχρεωτικό... Για γκελ μπουρντά, καμάρια μου!)

Τετάρτη, 21 Φεβρουαρίου 2018

A series of unfortunate events: Αν ο Μενέλαος δεν αναγνώριζε ποτέ την Ελένη (Tο Γ3 του Μουσικού Σχολείου Ρόδου σε ρόλο Λέμονι Σνίκετ)

      Στην πρώτη σκηνή του β επεισοδίου της "Ελένης" συναντιούνται επιτέλους μετά από πολλά χρόνια ο Μενέλαος και η Ελένη.
    Τα πράγματα δεν πάνε καλά ωστόσο. Γιατί η μεν Ελένη γνωρίζει και  αναγνωρίζει τον Μενέλαο, προετοιμασμένη και από την προφητεία της Θεονόης, αλλά ο Μενέλαος γνωρίζει και δεν αναγνωρίζει την Ελένη, παρά την προετοιμασία του από την γερόντισσα! Γιατί, όπως λέει, εμπιστεύεται περισσότερο "τους κόπους της Τροίας" και γιατί η Ελένη μοιάζει με τη γυναίκα του αλλά... "όχι τελείως", γεγονός ενδεικτικό της ισχύς του "φαίνεσθαι" έναντι του "είναι.  Και φεύγει από την σκηνή για να πάει στη σπηλιά και το είδωλο, προς απελπισία της Ελένης που βλέπει τις ελπίδες της να γυρίσει στη Σπάρτη και να αποκαταστήσει το όνομα της να διαψεύδονται. Ευτυχώς, εμφανίζεται στην επόμενη σκηνή ο αγγελιοφόρος και σώζει τη μέρα...
    Πώς όμως θα εξελισσόταν τα πράγματα, εάν δεν επιτυγχανόταν η αναγνώριση και τραγουδούσε ο Μενέλαος στην Ελένη το ακόλουθο άσμα;

   Αυτό είναι το θέμα της δημιουργικής εργασίας με την οποία ασχολήθηκαν οι μαθητές από το Γ3 του Μουσικού Σχολείου Ρόδου. Να σημειωθεί ότι τα παιδιά γράφουν τα κείμενά τους χωρίς να γνωρίζουν, τουλάχιστον από την εντός της τάξης διδασκαλία, πώς θα εξελιχθεί η τραγωδία μετά.  Την αισιόδοξη εκδοχή, του Νίκου, την είδατε ήδη εδώ.  Πάρτε και μια μικρούλα νύξη για το τι πρόκειται να διαβάσετε εδώ...

Ένα πράγμα θα πω μόνο... Τα διάβασε ο Λέμονι Σνίκετ και σταμάτησε να θεωρεί φριχτή την μοίρα των ορφανών Μποντλέρ...
Πάλι καλά που μας κυνηγάει ο κόμης Όλαφ! Φαντάζεσαι να μας κυνηγούσε ο Θεοκλύμενος;
Γιώργος
Αγγελιοφόρος: Σε γύρευα, Μενέλαε, και σε βρίσκω παντού στον ξένο τόπο τριγυρνώντας.  Μ' έστειλαν οι συντρόφοι να σε ψάξω.
Μενέλαος: Τι έγινε πάλι; Ασ' το, μη μου πεις, θα δω μόνος μου. Αρκετά συγχύστηκα από τα λόγια. Θα ψάξω να βρω τρόπο να φύγουμε.
Αγγ.: Μα είναι πολύ σημαντικό, Μενέλαε!
Μεν.: Αν είναι τόσο σημαντικό όσο λες, θα είναι κι εμφανές. Θα το δω και θα καταλάβω.
Αγγ.: Το θέμα μόνο εσένα αφορά και κανέναν  άλλον. Μόνο λυπάμαι που οι κόποι μας πήγαν χαμένοι άδικα.
Μεν.: Τι εννοείς; Οι τεχνητές σχεδίες που ζήτησα από τους άλλους να φτιάξουν, έπαθαν τίποτα;
Αγγ.: Όχι, απλά...
Μεν.: ε, τότε, νο πρόμπλεμ! Άραξε! Πάμε τώρα να φύγουμε από αυτόν τον καταραμένο τόπο.
Αγγ.: Πρόβλημα σου αν δεν μ' ακούσεις.
Μεν.: Άντε, βρε χλιμίτζουρα! Ξέρεις σε ποιον μιλάς; Ανοίξτε πανιά! Πάμε στην πατρίδα!  Ή τουλάχιστον σε πιο φιλόξενο τρόπο.
Σύντροφος: Είστε σίγουρος, μεγαλειότατε;
Μεν.: Απόλυτα! Όλοι στη σχεδία
Συν.: Ευτυχώς, η θάλασσα είναι ήπια σήμερα. Μπορούμε να φτάσουμε γρήγορα.
Μεν. Όντως! Αλλά.... Πού είναι η Ελένη;
Συν.: Δεν σας τα 'πανε; Έφυγε στον αιθέρα. Μας είπε ότι όλοι οι κόποι μας πήγαν χαμένοι. Ήταν fake, κόλπο της Ήρας.
Μεν.: Τι?! Μα το Δία, αλήθεια μου έλεγε η άλλη στο παλάτι! Γυρίστε τις σχεδίες! Γυρίζουμε στην Αίγυπτο!
 (Του άουαρς λέιτερ... )
Σύντροφος: Φτάσαμε, ω μεγάλε δοξασμένε βασιλιά Μενέλαε!
Μεν.: Πάψε, γλείφτη.  Δυο άτομα ελάτε μαζί μου. Όλοι οι υπόλοιποι μείνετε εδώ, να φυλάτε τις σχεδίες.  Μα τι είναι αυτό που αντίκρισα στη μεγάλη ακρογιαλιά, ω μεγάλε Δία; Ένα νεκρό γυναικείο σώμα ξεβρασμένο από τον αφρό της θάλασσας! Ελένη;
Θεονόη: Μην πλησιάζεις! Εσύ φταις γι' αυτό και το ξέρεις, Μενέλαε, βασιλιά της Σπάρτης.
Μεν.: Ποια είσαι εσύ και πώς με ξέρεις; Κάτι που δεν είναι και παράξενο... Απλώς ρωτάω...
Θεο: Είμαι η μάντισσα Θεονόη!
Μεν. ! Καλά! Άραξε! Μη μας φας! Χαμήλωσε τον τόνο της φωνή σου.
Θεο.: Σε ξέρω. Όχι προσωπικά. Η Ελένη μου είχε πει για σένα.
Μεν.: Με γράφει, ρε! Τσέκαρε εδώ! Ρε, δεν μ' ακούς; Μην φωνάζεις!
Θεο.: Καλά ντε! Είσαι ο ένας από τους πολλούς που κούρσεψαν την Τροία χωρίς λόγο. Και είσαι ο λόγος που η Ελένη έπεσε στη θάλασσα και πνίγηκε. Και ιδού τα αποτελέσματα. Κάθεσαι πάνω από το  νεκρό της σώμα και κλαις.
Μεν.: Χάνω την Ελένη μου, νομίζοντας ότι βρίσκεται στην Τροία. Χάνω τα πολύτιμα χρόνια της ζωής μου. Και τώρα χάνω την Ελένη οριστικά. Πολεμώντας και σκοτώνοντας πέρασε η ζωή μου. Δεν έχει πια νόημα να ζω.


Λίζα
Αν ο Μενέλαος δεν αναγνώριζε την Ελένη  πιστεύω πως, αφού θα έφευγε από τη σκηνή αφήνοντας την Ελένη να κλαίει απαρηγόρητη , θα συναντούσε τον Θεοκλύμενο.  Ο Θεοκλύμενος θα τον αναγνώριζε και θα τον σκότωνε με διάφορες εναλλακτικές …
Εναλλακτική 1η:  Αφού ο Θεοκλύμενος αναγνώρισε τον Μενέλαο, τον υποδέχεται με ψεύτικη ευγένεια. Τον πηγαίνει στο παλάτι και του κάνει  το δείπνο (ή το συμπόσιο ή όπως θέλετε πείτε το…) Η Ελένη παρακολουθεί χωρίς να τη βλέπει κανείς από μια σκοτεινή γωνία.  Ο Θεοκλύμενος ρίχνει στα κρυφά κάτι στο κρασί του Μενέλαου, συγκεκριμένα κάποιο γρήγορο δηλητήριο.  Ο Μενέλαος ανίδεος το πίνει και πεθαίνει βασανιστικά, ενώ η Ελένη τον παρακολουθεί χωρίς να μπορεί να κάνει τίποτα.
Εναλλακτική 2η: Ο Θεοκλύμενος κρύβεται πίσω από ένα δέντρο και περιμένει τον Μενέλαο να περάσει. Πίσω από τον Μενέλαο τρέχει η Ελένη. Ο Θεοκλύμενος τον σημαδεύει με το τόξο και τον σκοτώνει μπροστά στην Ελένη.
Και στις δυο περιπτώσεις, η Ελένη αναγκάζεται να παντρευτεί τον Θεοκλύμενο, αλλά σε λίγους μήνες πεθαίνει μέσα στην λύπη και την απόγνωση.

Ραφαέλα
Εάν ο Μενέλαος έφευγε χωρίς να αναγνωρίσει την Ελένη, πιστεύω πως θα έβρισκε κάποιον άλλο τρόπο να γυρίσει στην Ελλάδα.  Ίσως να ζητούσε βοήθεια από κάποιον περιστατικό.  Πιστεύω θα γυρνούσε στο λιμάνι και με κάποιο καράβι  θα γυρνούσε στην πατρίδα του μαζί με την Ελένη της Τροίας.  Πιθανότατα η «Ελένη» θα φυλακιστεί εκεί και ακόμα πιο πιθανά θα θανατωθεί από κάποιον από εκείνους που τη μισούν για όσα δεινά έχει προξενήσει τόσο σε αυτούς όσο και στον κόσμο.

Αγγελική
Πιστεύω πως η Ελένη θα στεναχωρηθεί πολύ. Θα την βρει ο Θεοκλύμενος  αλλά θα καταφέρει να το σκάσει.  Θα ψάχνει παντού το Μενέλαο και θα φτάσει στο λιμάνι όπου σε ένα μικρό καράβι θα δει κάποιους άντρες με μια γυναίκα τον Μενέλαο με τους συντρόφους του και την «Ελένη». Τότε θα εμφανισθεί η Ήρα και θα μιλήσει με την αληθινή Ελένη.  Θα την βοηθήσει να γυρίσει στον Μενέλαο, ενώ εκείνος κοιμάται.  Η ψεύτικη Ελένη θα εξαφανισθεί και στη θέση της θα βρεθεί η αληθινή. Μόνο που στην υπόλοιπη ζωή της θα κουβαλάει το βάρος, την ευθύνη και τη ντροπή για κάτι που δεν είχε κάνει.

Χρήστος
1)Η τραγωδία θα έπρεπε να λήξει σχετικά γρήγορα. Αφού ο Μενέλαος και η Ελένη βρέθηκαν τόσο κοντά . Θα έπρεπε δηλαδή να συναντηθούν απλώς και να τελειώσει η τραγωδία. Αλλά είμαστε ακόμα  μόλις  στο β επεισόδιο και πρέπει να ακολουθήσουν περισσότερα. Πιθανότατα ο Μενέλαος θα έφευγε από την Αίγυπτο. Ίσως να πήγαινε με τον Τεύκρο.
2)Αν ο  Μενέλαος είχε φύγει χωρίς να αναγνωρίσει την Ελένη, πιθανότατα θα έβρισκε πλοίο και θα γύριζε μαζί με το είδωλο της Ελένης. Θα γυρνούσε πίσω ως ο πορθητής της Τροίας και θα συνέχιζε τη ζωή του. Μια μέρα θα φυσούσε λίγος αέρας και αυτό θα είχε αποτέλεσμα το είδωλο να εξαφανιστεί.  Εν τω μεταξύ, η Ελένη θα περίμενε τον Μενέλαο να τη σώσει. Με το που θα χανόταν το είδωλο θα προσπαθούσε να τη ξαναβρει.  Πάνω στην αναζήτησή του θα έβλεπε την Ελένη, αλλά πάλι θα νόμιζε πως είναι το είδωλο. Η Ελένη καταστεναχωρημένη θα αυτοκτονούσε.  Τότε ο Μενέλαος θα πάθαινε νευρική ανορεξία από τη λύπη του και θα πέθαινε.

Καλλιόπη
Εάν ο Μενέλαος έφευγε, αρχικά ο συγγραφέας δεν θα είχε γράψει φυσικά αυτήν την ιστορία,  γιατί δεν θα είχε να γράψει κάτι (και) επειδή η ιστορία θα τέλειωνε εκεί.  Η Ελένη δεν θα είχε την ευκαιρία να ξαναδεί το Μενέλαο ποτέ ξανά και η ζωή της θα έμενε ίδια και χειρότερα, μιας και θα παντρευόταν το βασιλιά, δηλαδή κάποιον που δεν θα ήθελε. Επίσης, ο Μενέλαος θα ζούσε όλη του τη ζωή μέσα στη πλάνη, με μοναδικό του έπαθλο  και πολύτιμο την Ελένη-είδωλο, κάτι δηλαδή που είναι ψεύτικο.

Ραφαήλ
Αν ο Μενέλαος έφευγε χωρίς να καταλάβει τίποτα, τότε νομίζω πως η Ελένη από τη μία θα αναγκαζόταν να παντρευτεί τον Θεοκλύμενο, αλλιώς θα την σκότωνε. Επειδή όμως δεν θα τον μπορούσε, θα δραπέτευε με μια βάρκα. Θα άρχιζε όμως καταιγίδα  και θα πνιγόταν. Από την άλλη, ο Μενέλαος θα γυρνούσε στην σπηλιά και θα έβλεπε ότι έλειπε η ψεύτικη Ελένη. Θα προσπαθούσε να γυρίσει πίσω, αλλά θα τον έβλεπε και θα τον σκότωνε ο Θεοκλύμενος τρυπώντας τον με το βέλος του.

Ακίρα
Αν ο Μενέλαος έφευγε, πιθανότατα θα εγκατάλειπε την προσπάθεια. Θα γύριζε στη σπηλιά και θα επέστρεφε έχοντας την ψεύτικη Ελένη.  Η Ελένη θα έμενε με τον  Θεοκλύμενο αλλά μετά από λίγο καιρό θα εγκατέλειπε την ελπίδα πως θα έρθει κάποιος να την πάρει πίσω.  Το είδωλο θα εξαφανιζόταν και ο Μενέλαος θα καταλάβαινε πως η πραγματική Ελένη ήταν εκείνη που είχε δει στο παλάτι, την οποία και είχε εγκαταλείψει.  Η τραγωδία λοιπόν, θα τελείωνε πιο γρήγορα και δεν θα είχε το τέλος που θα ελπίζαμε να έχει.

Άννα
Η Ελένη ξαναπάει στην μάντισσα Θεονόη για να πάρει νέες πληροφορίες γιατί νομίζει πως πια ο άντρας είναι νεκρός και για να πάρει παραπάνω πληροφορίες. Η Θεονόη όμως μιλάει με γρίφους και η Ελένη έφυγε ακόμα πιο μπερδεμένη, κατάλαβε μόνο πως θα τον δει πολύ σύντομα.  Ο Θεοκλύμενος μαθαίνει για το τι έκανε η Ελένη και θέλει να μάθει τις πληροφορίες που της είπε η Θεονόη.  Η Ελένη, εκτός του ότι δεν ήθελε να εμπλακεί ο Θεοκλύμενος στο θέμα αυτό, δεν είχε πραγματικά τι να του πει. Στην συνέχεια,  Ο Θεοκλύμενος αποφασίζει να πάει στην Ελλάδα μαζί με την Ελένη, με σκοπό να παγιδεύσει το Μενέλαο. Όταν φτάνουν τα νέα μαθαίνονται άμεσα.  Ο Μενέλαος με τη βοήθεια του Ερμή μαθαίνει ότι ο Θεοκλκύμενος είναι πρόθυμος να του δώσει την Ελένη, με αντάλλαγμα όλα τα υπάρχοντά του  Εκείνος δέχεται χωρίς δεύτερη σκέψη.  Έτσι, Ο Θεοκλύμενος πηγαίνει  πηγαίνει σε μυστική συνάντηση με τον Μενέλαο. Αυτή η συνάντηση ήταν μοιραία για το Μενέλαο γιατί έχασε τη ζωή του, καθώς ξεγελάστηκε ακόμα μια φορά.  Ο Θεοκλύμενος με όλα τα υπάρχοντα του Μενέλαου παντρεύεται την Ελένη χωρίς τη θέλησή της.   Οπότε η Ελένη βρίσκει μετά από τρία χρόνια τραγικό θάνατο καρφώνοντας στην καρδιά της έναν πάσσαλο.

Σάββας Λ.
Ο Μενέλαος έφυγε αλλά όταν έμαθε πως η «Ελένη» έγινε καπνός, πήγε και πνίγηκε γιατί δεν ήξερε τι άλλο να κάνει και έχασε τον έλεγχο της κατάστασης.  Ο Θεοκλύμενος όταν γύρισε στο σπίτι και δεν έβρισκε την Ελένη, έβαλε τους πάντες να την βρουν.  Την βρήκαν τελικά να κλαίει δίπλα στον τάφο του πατέρα του. Εκείνος δεν το σεβάστηκε και έβαλε και την πήραν με το ζόρι από τον τάφο.  Την έβαλε να τον παντρευτεί για να μην του φύγει και πάει με τον Μενέλαο.  Η Ελένη έφυγε τάχα να πάει να ετοιμαστεί, αλλά αυτοκτόνησε. Και όλο το παλάτι είχε πένθος.



Μιχαήλ Άγγελος 
Αν δεν αναγνώριζε ο Μενέλαος την Ελένη θα την αναζητούσε και δεν θα την έβρισκε. Θα την αναζητούσε άσκοπα σε λάθος μέρη και θα νόμιζε πως χάθηκε. Θα στεναχωριόταν και θα τρελαινόταν, όπως και η Ελένη, διότι αυτός δεν την αναγνώριζε και δεν της έδωσε αρκετή σημασία. Η Ελένη μπορεί και να τον έψαχνε και η ίδια, από μόνη της, διότι αυτή τον αναγνώρισε και ήταν σίγουρη για αυτό που έβλεπε μπροστά της. Η Ελένη πιθανότατα να έβαζε τον εαυτό της σε κίνδυνο ψάχνοντας τον Μενέλαο.  Μπορεί ο Φαραώ ο οποίος την είχε στο παλάτι του να νεύριαζε μαζί της, όπως φυσικά μπορεί να την έβρισκάν οι Έλληνες και να την σκότωναν για το γάμο της με τον Πάρη.
 

Κι επειδή πολλά τα ανχάπι εντ, όπως είδατε....


Τι θα γινόταν αν ο Τεύκρος είχε αναγνωρίσει την Ελένη, μπορείτε να διαβάσετε εδώ
Περισσότερα  για την α' σκηνή του β' επεισοδίου  μπορείτε να δείτε εδώ
Γενικά για την αναγνώριση στην "Ελένη" μπορείτε να δείτε εδώ
Γενικά για την αναγνώριση μπορείτε να δείτε εδώ

Δεν υπάρχουν σχόλια: