Γιώργος Σεφέρης: "Δεκαέξι χαϊκού" (Ζωγραφισμένα από την Γ΄ Γυμνασίου του Μουσικού Σχολείου Ρόδου)

     Συνεχίζοντας την διαθεματική  συνεργασία μας, παντρεύουμε ακόμα μια φορά την λογοτεχνία και την ζωγραφική! 

   Πιο συγκεκριμένα πρόκειται για την δεύτερη διαθεματική εργασία που υλοποιήθηκε φέτος από την Γ΄

Γυμνασίου του σχολείου μας στα πλαίσια των μαθημάτων της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας και των Εικαστικών. Μετά τις κινηματογραφικές αφίσες για μια ταινία με θέμα των "Ερωτόκριτο", στραφήκαμε στα χαϊκού, και μάλιστα στα χαϊκού του Γιώργου Σεφέρη. Στο πρώτο στάδιο είδαμε τα τρία χαϊκού του ποιητή τα οποία ανθολογούνται στο βιβλίο της Λογοτεχνίας κι έπειτα δόθηκε στα παιδιά το σύνολο των δεκαέξι χαϊκού που έχει γράψει ο ποιητής και σχολιάστηκε συνοπτικά το περιεχόμενο τους. Στην συνέχεια, τα παιδιά διάλεξαν όποιο χαϊκού τους άρεσε και το ζωγράφισαν. Στην δράση πέρα από εμένα συμμετείχαν η εικαστικός του σχολείου μας Ρένα Γρηγοριάδου και η διδάσκουσα Λογοτεχνία στο άλλο τμήμα Εύη Ζαχαριάδου. 

 Στο βίντεο που φτιάξαμε με τις ζωγραφιές των παιδιών, τα  δεκαέξι χαϊκού του Σεφέρη τίθενται με τη σειρά και μετά από κάθε ένα τίθενται οι απεικονίσεις του. Σε άλλα λίγότερες και σε άλλα περισσότερες... Ως μουσική επένδυση επιλέχθηκε τη σύνθεση του Paul De Senneville "Mariage d' amour" στην εκτέλεση του Toms Mucenieks 

Ακολουθούν τα έργα των παιδιών, τα οποία δημοσιεύονται κάτω από το χαϊκού που επέλεξαν. 

Δεκαέξι χαϊκού

Τοῦτο τὸ ἀκαριαῖον…

ΜΑΡΚΟΣ ΑΥΡΗΛΙΟΣ

Α΄

Στάξε στη λίμνη

μόνο μια στάλα κρασί

και σβήνει ο ήλιος.

Β΄

Στον κάμπο ούτ’ ένα

τετράφυλλο τριφύλλι·

ποιός φταίει απ’ τους τρεις;

Γ΄

(Στον Κήπο του Μουσείου)

Άδειες καρέκλες

τ’ αγάλματα γυρίσαν

στ’ άλλο μουσείο. 

Δ΄

Να ’ναι η φωνή

πεθαμένων φίλων μας

ή φωνογράφος;

 

Ε΄

Τα δάχτυλά της

στο θαλασσί μαντίλι

κοίτα: κοράλλια.

 

ΣΤ΄

Συλλογισμένο

το στήθος της βαρύ

μες στον καθρέφτη.

 

Ζ΄

Φόρεσα πάλι

τη φυλλωσιά του δέντρου

κι εσύ βελάζεις.

 

Η΄

Νύχτα, ο αγέρας

ο χωρισμός απλώνει

και κυματίζει.

 

Θ΄

(Νέα Μοίρα)

Γυμνή γυναίκα

το ρόδι που έσπασε ήταν

γεμάτο αστέρια.

 

Ι΄

Τώρα σηκώνω

μια νεκρή πεταλούδα

χωρίς φτιασίδι.

 

ΙΑ΄

Πού να μαζεύεις

τα χίλια κομματάκια

του κάθε ανθρώπου.

 

ΙΒ΄

(Άγονος Γραμμή)

Το δοιάκι τί έχει;

Η βάρκα γράφει κύκλους

κι ούτε ένας γλάρος

ΙΓ΄

(Άρρωστη Ερινύς)

Δεν έχει μάτια

τα φίδια που κρατούσε

της τρων τα χέρια.

 

ΙΔ΄

Τούτη η κολόνα

έχει μια τρύπα, βλέπεις

την Περσεφόνη;

ΙΕ΄

Βουλιάζει ο κόσμος

κρατήσου, θα σ’ αφήσει

μόνο στον ήλιο.

ΙΣΤ΄

Γράφεις·

το μελάνι λιγόστεψε

η θάλασσα πληθαίνει.