Για το "μπαρ"

Όποιος μπήκε γιατί νομίζει ότι είναι υποχρεωτικό...
Να την "κάνει"!
ΤΩΡΑ!!!!!!!!!!!!!!!

(Εκτός από όταν δεν έχουμε βιβλία... Τότε είναι υποχρεωτικό... Για γκελ μπουρντά, καμάρια μου!)

Τετάρτη, 5 Μαΐου 2010

κι είμαστε ποιητές

Συγχαρητήρια, κυρίες και κύριοι, μόλις γίνατε ποιητές....
Τι σημαίνει αυτό?
Ας δούμε τι σημαίνει ... δεν είμαστε ποιητές. (εδώ κι εδώ)

"
Δὲν εἴμαστε ποιητές

Δὲν εἴμαστε ποιητὲς
Σημαίνει ἐγκαταλείπουμε τὸν ἀγῶνα
Παρατᾶμε τὴ χαρὰ στοὺς ἀνίδεους
Τὶς γυναῖκες στὰ φιλιὰ τοῦ ἀνέμου
Καὶ στὴ σκόνη τοῦ καιροῦ
Σημαίνει πὼς φοβόμαστε
Καὶ ἡ ζωή μας ἔγινε ξένη
Ὁ θάνατος βραχνάς."
(Γιώργος Σαραντάρης)

Μόλις ανεβήκατε και εσείς στο "πρώτο σκαλί" και γίνατε πολίτες στην πόλη της ποίησης.
"...
«...Κι αυτό ακόμη το σκαλί το πρώτο
πολύ από τον κοινό τον κόσμο απέχει.
Εις το σκαλί για να πατήσεις τούτο
πρέπει με το δικαίωμά σου νάσαι
πολίτης εις των ιδεών την πόλι.
Και δύσκολο στην πόλι εκείνην είναι
και σπάνιο να σε πολιτογραφήσουν.
Στην αγορά της βρίσκεις Νομοθέτας
που δεν γελά κανένας τυχοδιώκτης.
Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι·
τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα».
"
π
Στην ταινία "Ο ταχυδρόμος"του Μάικλ Ράντφορντ, ο χιλιανός ποιητής Πάμπλο Νερούντα είναι εξόριστος από το δικτατορικό καθεστώς της χώρας του, της Χιλής, και βρίσκει καταφύγιο σε ένα χωριό της Ιταλίας. Εκεί ένας ντόπιος ταχυδρόμος που του πηγαίνει την αλληλογραφία, τον γνωρίζει, μυείται στην τέχνη της ποίησης και, "απαλλοτριώνοντας" τους στίχους του ποιητή, κερδίζει την πανέμορφη γυναίκα που αγαπούσε. Όταν το μαθαίνει ο Νερούντα και τον ψευτομαλώνει που οικειοποιήθηκε τους στίχους, ο ταχυδρόμος του απαντάει: "Η ποίηση δεν ανήκει σε αυτόν που τη γράφει, αλλά σε αυτόν που την χρειάζεται".
Μέχρι να βρείτε τα δικά σας λόγια και το δικό σας βηματισμό, αισθανθείτε ελεύθεροί να αρχίσετε από τα λόγια των άλλων. Και για να ενισχύσω το συλλογισμό αυτό θα κλέψω τα λόγια του Χατζιδάκι... "Οι μέτριοι δανείζονται, οι μεγάλοι κλέβουν"...

Εύη, Μιχάλη, Γιώργο, Τζεσίλντα, Τσαμπίκο, Αννα Μαρία, Πανορμίτη, Νίκο, Νίκο και Ραφαήλ... μαζευτήκαμε και σας περιμένουμε... ελάτε στην Πόλη μας!



Σας ευχάριστώ πολύ, που με αφήσατε να βυθιστώ στις λέξεις σας.....

Δεν υπάρχουν σχόλια: