Για το "μπαρ"

Όποιος μπήκε γιατί νομίζει ότι είναι υποχρεωτικό...
Να την "κάνει"!
ΤΩΡΑ!!!!!!!!!!!!!!!

(Εκτός από όταν δεν έχουμε βιβλία... Τότε είναι υποχρεωτικό... Για γκελ μπουρντά, καμάρια μου!)

Τρίτη, 28 Ιανουαρίου 2014

Για όσα δε θα χαθούν (Νο2)

Τα κείμενα ονομάζονται "κείμενα" γιατί κείτονται. Μπορεί τα γραπτά να μένουν αλλά μένουν νεκρά, ξαπλωμένα μελάνια πάνω σε λευκές σελίδες. Μέχρι να τους φυσήξει ζωή ο Αναγνώστης. Θα φυλλομετρήσει τις σελίδες, θα προφέρει τις λέξεις και θα δώσει νόημα στα τυπογραφικά σημάδια. Θα κάνει το άρθρο, άρθρο, το παραμύθι, παραμύθι και το ποίημα, ποίημα. Θα κάνει ό,τι είχε ξεχαστεί, να ξανα-υπάρξει.
Γι' αυτό και η εργασία των παιδιών στο μάθημα της Λογοτεχνίας ήταν να γράψουν για ό,τι έχει χαθεί. Ακριβώς για να μην χαθεί.

Κυριακή, 26 Ιανουαρίου 2014

Τετάρτη, 22 Ιανουαρίου 2014

Για όσα δεν θα χαθούν (Νο1)

Είμαστε σε ρομαντική διάθεση. Έχοντας συναντήσει την ποίηση της Πολυδούρη, είναι, νομίζω, αναπόφευκτο. Και βέβαια, μπήκαμε και μεις στον πειρασμό να γράψουμε για το αναπόφευκτο αυτό...

Δευτέρα, 13 Ιανουαρίου 2014

Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι (1912-13) μέρα με τη μέρα

   Η σημερινή ανάρτηση γίνεται με αφορμή δυο βίντεο με ιστορικούς χάρτες που βρήκα στο Διαδίκτυο και παρουσιάζουν καθημερινά την εξέλιξη των Βαλκανικών Πολέμων.

Κυριακή, 12 Ιανουαρίου 2014

"Οφειλή" - Τίτος Πατρίκιος

  Τον Παναγιώτη τον γνώρισα στις αρχές της δεκαετίας του '80, όταν έφτιαχνε- ήταν οικοδόμος- το σπίτι μιας γειτόνισσας που επέστρεψε στο χωριό μετά την συνταξιοδότησή της.'Ελειπε χρόνια στην Αμερική και ήταν και από ένα διπλανό χωριό. Την ιστορία του την έμαθα αργότερα.

Παρασκευή, 10 Ιανουαρίου 2014

Γεφύρια δεν έχει μόνο η Άρτα!

Μπορεί το γεφύρι της Άρτας να είναι ξακουστό και η παραλογή που εξιστορεί το χτίσιμό του να είναι χιλιοτραγουδισμένη και χιλιοδιασκευασμένη. Όμως, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Γ' Γυμνασίου Παραδεισίου σας αποκαλύπτουν σε αυτήν την ανάρτηση τους θρύλους για το χτίσιμο δυο ακόμα σημαντικών γεφυριών, αυτά του Ευφράτη και του Δούναβη.